W relacyjnym modelu baz danych krotkami nazywa się
A. wiersze tabeli z wyjątkiem wiersza nagłówkowego, w którym umieszcza się nazwy kolumn.
B. wszystkie wiersze tabeli wraz z wierszem nagłówkowym.
C. wszystkie kolumny tabeli, które zawierają atrybuty obiektu.
D. liczbę rekordów tabeli.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2019 (arkusz E.14-X-19.01).
W relacyjnym modelu baz danych krotka to pojedynczy wiersz relacji, czyli w praktyce wiersz tabeli zawierający dane jednego obiektu, bez wiersza nagłówkowego z nazwami kolumn. Jeśli mamy tabelę Uczniowie z kolumnami id, imie, nazwisko, klasa, to krotką będzie na przykład rekord: 12, Anna, Kowalska, 3TI. Nagłówki kolumn opisują atrybuty, a krotki przechowują konkretne wartości tych atrybutów. Moim zdaniem to jedno z tych pojęć, które warto dobrze zapamiętać, bo potem wraca przy SQL, normalizacji i projektowaniu baz. W standardowej terminologii relacyjnej tabela to relacja, kolumna to atrybut, a wiersz danych to krotka. W praktyce administrator lub programista częściej mówi rekord albo wiersz, ale w teorii baz danych poprawnym określeniem jest właśnie krotka. Dobra praktyka jest taka, żeby każda krotka reprezentowała jeden fakt lub jeden obiekt biznesowy, np. jednego klienta, jedno zamówienie albo jedną pozycję faktury. Dzięki temu baza jest czytelna, łatwiej pisać zapytania SELECT, filtrować dane klauzulą WHERE i utrzymywać spójność danych przez klucze główne oraz obce.
W tym pytaniu łatwo pomylić język używany na co dzień w arkuszach kalkulacyjnych z terminologią relacyjnego modelu danych. Krotka nie oznacza liczby rekordów w tabeli. Liczba rekordów to raczej liczność tabeli, wynik zliczenia wierszy, na przykład przez SELECT COUNT(*). Sama krotka jest konkretnym wierszem danych, a nie informacją ile takich wierszy istnieje. To dość typowa pomyłka, bo słowo rekord często kojarzy się z ilością pozycji, ale w bazach danych trzeba oddzielać obiekt od jego liczby. Nie należy też zaliczać wiersza nagłówkowego do krotek. Nagłówek z nazwami kolumn, taki jak id, nazwa, cena, opisuje strukturę relacji, czyli schemat tabeli. Nie jest danymi biznesowymi i nie powinien być traktowany jak zwykły rekord. W profesjonalnych systemach bazodanowych nagłówek nie jest przechowywany jako pierwszy wiersz tabeli tak jak czasem w pliku CSV czy arkuszu, tylko wynika z definicji tabeli utworzonej poleceniem CREATE TABLE. Kolumny również nie są krotkami. Kolumny reprezentują atrybuty, czyli cechy opisywanego obiektu, na przykład imię klienta, data zamówienia albo cena produktu. Krotka składa się z wartości tych atrybutów w jednym wierszu. Z mojego doświadczenia najprościej zapamiętać to tak: kolumny mówią, jakie dane przechowujemy, a wiersze mówią, jakie konkretne przypadki tych danych mamy zapisane. Dlatego poprawne rozumienie krotki jest ważne przy projektowaniu tabel, normalizacji, ustalaniu kluczy głównych oraz podczas pisania zapytań SQL operujących na rekordach.