Która z operacji wykonanych na pliku graficznym nie zmieni jego wymiarów w pikselach (szerokości i wysokości)?
A. Przeskalowanie obrazu do 50% oryginalnej wielkości.
B. Zapisanie obrazu z kompresją bezstratną.
C. Kadrowanie obrazu.
D. Powiększenie obszaru roboczego (płótna) o 10 pikseli z każdej strony.
Zapisanie obrazu z kompresją bezstratną nie zmienia jego wymiarów w pikselach, czyli szerokości i wysokości obrazu. Taka operacja dotyczy sposobu zapisania danych w pliku, a nie geometrii samej grafiki. Przykładowo obraz 1920 × 1080 px zapisany jako PNG z kompresją bezstratną nadal będzie miał 1920 × 1080 px po ponownym otwarciu. Zmienić może się rozmiar pliku na dysku, czasem też struktura danych wewnątrz pliku, ale układ pikseli pozostaje ten sam. Moim zdaniem to ważne rozróżnienie, bo w praktyce często myli się jakość, wagę pliku i wymiary obrazu. W grafice komputerowej dobra praktyka jest taka, żeby do logotypów, ikon, zrzutów ekranu i grafik z tekstem używać formatów bezstratnych, np. PNG, gdy zależy nam na zachowaniu ostrości i dokładności pikseli. Kompresja bezstratna oznacza, że po odczycie pliku można odtworzyć dane obrazu bez utraty informacji, w przeciwieństwie do kompresji stratnej, np. typowego JPEG, gdzie mogą pojawić się artefakty. Nadal jednak sama kompresja, o ile nie towarzyszy jej skalowanie albo kadrowanie, nie zmienia liczby pikseli.
W tym pytaniu trzeba oddzielić dwie rzeczy: zawartość pliku i jego wymiary w pikselach. Wymiary obrazu to konkretna liczba pikseli w poziomie i pionie, na przykład 800 × 600 px. Nie każda operacja zapisu albo edycji wpływa na tę wartość, ale operacje geometryczne już tak. Kadrowanie polega na wycięciu fragmentu obrazu, więc usuwa część pikseli z krawędzi lub z wybranego obszaru. Jeśli z fotografii 3000 × 2000 px zostanie wycięty środek, wynikowy obraz może mieć na przykład 1200 × 900 px. To już są inne wymiary, nawet jeśli jakość zapisu będzie bardzo dobra. Przeskalowanie do 50% oryginalnej wielkości także bezpośrednio zmienia liczbę pikseli. Obraz 1000 × 800 px po takim skalowaniu będzie miał zwykle 500 × 400 px, czyli mniej danych rastrowych i potencjalnie mniej szczegółów. Powiększenie obszaru roboczego, czyli płótna, działa trochę podchwytliwie. Nie musi powiększać samego obiektu narysowanego na obrazie, ale zwiększa rozmiar całego dokumentu, bo dodaje nowe piksele wokół grafiki, na przykład przezroczyste albo w kolorze tła. Z mojego doświadczenia uczniowie często myślą, że skoro obrazek w środku wygląda tak samo, to wymiary się nie zmieniły. A jednak program graficzny patrzy na cały raster, nie tylko na widoczny motyw. Dlatego jedyną operacją z podanych, która nie zmienia szerokości i wysokości w pikselach, jest zapis z kompresją bezstratną, bo dotyczy sposobu przechowywania danych, a nie rozmiaru płótna ani liczby pikseli.