Z jakim mechanizmem nadawania zabezpieczeń wiąże się przyznanie użytkownikowi prawa do wykonywania poleceń INSERT i UPDATE na konkretnej tabeli bazy danych?
Prawo do wykonywania INSERT i UPDATE na wskazanej tabeli to przywilej obiektowy. Przywileje obiektowe dotyczą konkretnego obiektu bazy: tabeli, widoku, procedury. Określają, co użytkownik może zrobić z tym jednym obiektem - odczytać dane, dopisać rekordy, zmienić je albo usunąć. Nadaje się je poleceniem w rodzaju GRANT INSERT, UPDATE ON klienci TO jan, w którym po słowie ON stoi nazwa obiektu. Do zapamiętania: jeśli w poleceniu pojawia się nazwa tabeli, chodzi o przywilej obiektowy; jeśli uprawnienie dotyczy działania w całym systemie (zakładanie tabel, tworzenie kont), to przywilej systemowy. Taki podział pozwala dać pracownikowi dostęp tylko do tych tabel, których naprawdę potrzebuje.
Najczęstszy błąd w tym pytaniu to pomylenie dwóch rodzajów przywilejów. Przywileje systemowe pozwalają wykonywać operacje w skali całego serwera lub bazy, np. tworzyć tabele, zakładać użytkowników czy zamykać bazę - nie są przypięte do jednej tabeli, więc nie opisują prawa do UPDATE na konkretnym obiekcie. Zasady to ogólne reguły bezpieczeństwa i polityki haseł, a nie mechanizm nadawania praw do danych. Atrybuty opisują cechy kolumn, kont albo plików, ale same niczego nie pozwalają zmieniać w tabeli. Kluczowa jest nazwa tabeli w poleceniu: prawo do dopisywania i modyfikowania rekordów w jednej, wskazanej tabeli nadaje się przywilejem obiektowym, np. GRANT INSERT, UPDATE ON klienci TO jan. Przy uprawnieniach dotyczących wszystkich obiektów naraz należałoby szukać przywilejów systemowych. Przykładem przywileju systemowego jest prawo do zakładania nowych kont, które obejmuje cały serwer. Dlatego nadając go, nie wskazuje się żadnej tabeli.