Którą relację należy ustalić w projekcie bazy danych między tabelami Pracownicy i Karty_dostepu, zakładając, że każdy pracownik ma dokładnie jedną kartę dostępu, a każda karta jest przypisana do jednego pracownika?
A. n:n
B. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Karty_dostepu, a wiele po stronie Pracownicy
C. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Pracownicy, a wiele po stronie Karty_dostepu
D. 1:1
Relacja 1:1 jest właściwa, ponieważ treść zadania określa dwa ograniczenia jednocześnie: każdy rekord z tabeli Pracownicy ma być powiązany z dokładnie jednym rekordem z tabeli Karty_dostepu, a każdy rekord z tabeli Karty_dostepu z dokładnie jednym pracownikiem. Nie występuje tu sytuacja, w której jeden pracownik ma wiele kart albo jedna karta należy do wielu pracowników. Reguła do zapamiętania: relację 1:1 stosuje się wtedy, gdy pojedynczy rekord z jednej tabeli odpowiada maksymalnie jednemu rekordowi z drugiej tabeli i odwrotnie. W praktyce taką relację można wymusić przez klucz obcy z ograniczeniem UNIQUE, często także z NOT NULL, aby karta nie pozostała bez przypisanego pracownika.
O wyborze relacji decyduje liczba rekordów, które mogą być powiązane z jednym rekordem po drugiej stronie. Relacja 1:n, gdzie 1 jest po stronie Pracownicy, a wiele po stronie Karty_dostepu, pasowałaby do sytuacji, w której jeden pracownik może mieć wiele kart, a każda karta należy tylko do jednego pracownika. Relacja 1:n, gdzie 1 jest po stronie Karty_dostepu, a wiele po stronie Pracownicy, oznaczałaby, że jedna karta może być przypisana wielu pracownikom. Relacja n:n byłaby trafna wtedy, gdy wielu pracowników mogłoby korzystać z wielu kart, zwykle przez dodatkową tabelę łączącą. W podanym opisie nie ma żadnej wielokrotności: jeden pracownik - jedna karta oraz jedna karta - jeden pracownik. Poprawna relacja to 1:1. Typowy błąd polega na sugerowaniu się nazwą tabeli w liczbie mnogiej, zamiast analizować powiązanie pojedynczego rekordu z pojedynczym rekordem.