W bazie danych utworzono widok (wirtualną tabelę) Prac_dzial2 oparty na tabeli Pracownicy. Widok nie jest już potrzebny. Aby go usunąć, nie zmieniając tabeli Pracownicy ani jej danych, należy użyć zapytania
A.
DELETE FROM Pracownicy WHERE dzial=2;
B.
DROP TABLE Pracownicy WHERE dzial=2;
C.
DROP VIEW Prac_dzial2;
D.
DELETE VIEW Prac_dzial2;
Polecenie DROP VIEW Prac_dzial2; jest właściwe, ponieważ usuwa z bazy definicję widoku o nazwie Prac_dzial2. Widok jest wirtualną tabelą: przechowuje zapytanie odwołujące się do tabel bazowych, a nie własną kopię wszystkich danych. Dlatego usunięcie widoku poleceniem DROP VIEW nie kasuje tabeli Pracownicy ani rekordów znajdujących się w tej tabeli. Do zapamiętania jest składnia: DROP VIEW nazwa_widoku;. Stosuje się ją podczas porządkowania bazy, gdy widok nie jest już używany przez aplikację, raport lub użytkowników. Typowa pułapka polega na pomyleniu usuwania obiektu bazy danych z usuwaniem wierszy. Do kasowania rekordów służy DELETE FROM, a do usuwania tabeli - DROP TABLE.
W tym zadaniu trzeba odróżnić usunięcie definicji widoku od usuwania danych z tabeli. DELETE VIEW Prac_dzial2; nie jest poprawną składnią SQL do kasowania widoku - polecenie DELETE służy do usuwania rekordów z tabeli, zwykle w postaci DELETE FROM nazwa_tabeli WHERE warunek;. DROP TABLE Pracownicy WHERE dzial=2; miesza dwie różne operacje: DROP TABLE usuwa całą tabelę jako obiekt bazy danych i nie używa warunku WHERE do wyboru części danych. DELETE FROM Pracownicy WHERE dzial=2; usunęłoby wiersze pracowników z działu 2 z tabeli Pracownicy, czyli zmieniłoby dane, czego pytanie wyraźnie zabrania. Poprawne polecenie to DROP VIEW Prac_dzial2;, ponieważ usuwa tylko widok Prac_dzial2. Typowy błąd myślowy to traktowanie widoku jak zwykłych rekordów w tabeli, zamiast jak osobnego obiektu bazy zawierającego zapisaną definicję zapytania.