W języku SQL za pomocą kwerendy DROP TABLE można
A. usunąć tabelę.
B. zmienić strukturę tabeli.
C. utworzyć tabelę.
D. wprowadzić dane do tabeli.
Poprawna odpowiedź to „usunąć tabelę”. Polecenie DROP TABLE należy do poleceń DDL, czyli służących do definiowania i usuwania obiektów bazy danych. Jego typowa składnia ma postać: DROP TABLE nazwa_tabeli;. Po wykonaniu takiej kwerendy tabela zostaje usunięta ze schematu bazy danych razem ze swoją definicją, a zapisane w niej rekordy przestają być dostępne w tej tabeli. To nie jest polecenie do zmiany kolumn ani do dopisywania danych. W praktyce używa się go na przykład podczas porządkowania bazy, usuwania tabel testowych albo przebudowy struktury. Typowa pułapka polega na myleniu DROP TABLE z DELETE lub TRUNCATE, które dotyczą danych, a nie samej tabeli jako obiektu.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne rodzaje poleceń SQL, zwłaszcza te dotyczące tabel. Zmienić strukturę tabeli oznacza na przykład dodać kolumnę, usunąć kolumnę albo zmienić jej typ danych - do tego służy ALTER TABLE. Wprowadzić dane do tabeli to operacja wykonywana poleceniem INSERT INTO, które dodaje nowe rekordy. Utworzyć tabelę oznacza zdefiniować nowy obiekt w bazie, czyli określić jej nazwę, kolumny i typy danych - do tego używa się CREATE TABLE. Poprawna odpowiedź to „usunąć tabelę”, ponieważ DROP TABLE usuwa tabelę jako obiekt bazy danych. Typowy błąd myślowy polega na traktowaniu słowa „table” jako wskazówki, że każde polecenie z nim związane może tworzyć, zmieniać albo uzupełniać tabelę. W SQL znaczenie ma jednak czasownik polecenia: CREATE tworzy, ALTER modyfikuje strukturę, INSERT dodaje dane, a DROP usuwa obiekt.