Tablica utworzona w języku JavaScript zapisem
var tab = ['HTML', 'CSS', 'PHP'];jest tablicą
A. statyczną.
B. wielowymiarową.
C. asocjacyjną.
D. indeksowaną numerycznie.
W zapisie var tab = ['HTML', 'CSS', 'PHP']; tworzona jest tablica indeksowana numerycznie, bo JavaScript automatycznie nadaje jej elementom indeksy liczbowe zaczynające się od 0. Czyli tab[0] zwróci HTML, tab[1] zwróci CSS, a tab[2] zwróci PHP. To jest bardzo typowy sposób przechowywania listy wartości w JavaScript, szczególnie gdy kolejność elementów ma znaczenie, np. lista technologii, produktów w koszyku, slajdów w galerii albo wyników pobranych z API. Moim zdaniem warto od razu zapamiętać, że w JS tablice są dynamiczne, więc można do nich dodawać kolejne elementy metodami push(), pop(), shift() czy splice(). Dobra praktyka w nowoczesnym kodzie to częściej używać let albo const zamiast var, np. const tab = ['HTML', 'CSS', 'PHP'];, ponieważ daje to czytelniejszy zakres zmiennej i mniej niespodzianek w większych skryptach. Sama konstrukcja z nawiasami kwadratowymi oznacza literał tablicowy, zgodny ze standardowym sposobem tworzenia tablic w JavaScript.
W tym przykładzie łatwo pomylić kilka pojęć, bo tablica w JavaScript wygląda prosto, ale ma swoje konkretne zasady. Zapis var tab = ['HTML', 'CSS', 'PHP']; nie tworzy tablicy statycznej. W JavaScript tablice mają zmienną długość, można dopisywać elementy, usuwać je i zmieniać ich zawartość w trakcie działania programu. Określenie statyczna bardziej kojarzy się z językami, gdzie rozmiar tablicy bywa ustalany z góry, a tutaj tak nie jest, przynajmniej w zwykłej tablicy JS. Nie jest to też tablica asocjacyjna w takim sensie, jak np. w PHP, gdzie kluczem może być tekst. W JavaScript do przechowywania par klucz-wartość zwykle stosuje się obiekty albo Map, np. const dane = { jezyk: 'HTML' }. Co prawda tablicy da się dopisać własną właściwość tekstową, ale to nie jest normalny, zalecany sposób korzystania z Array i często prowadzi do bałaganu. Ta tablica nie jest również wielowymiarowa, bo jej elementami są zwykłe napisy, a nie inne tablice. Wielowymiarowo wyglądałoby to raczej tak: const tabela = [['HTML', 'CSS'], ['PHP', 'JS']]. Z mojego doświadczenia najczęstszy błąd polega na tym, że ktoś widzi kilka wartości w nawiasach i od razu zakłada bardziej skomplikowaną strukturę. Tutaj sprawa jest prostsza: to zwykła lista elementów dostępnych przez indeksy 0, 1 i 2.