Przedstawiona transformacja obrazu rastrowego jest możliwa dzięki funkcji
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2022 (arkusz EE.09-SG-22.01).
Poprawna jest funkcja barwienie. Na obrazie wynikowym cały kadr ma jeden odcień - fiolet - a zachowane są jasności poszczególnych miejsc: jasne partie futra są jasnofioletowe, ciemne paski ciemnofioletowe. Tak działa barwienie (w GIMP-ie Kolory → Barwienie, ang. Colorize): program odrzuca pierwotne barwy, pozostawia jasność pikseli i nadaje całości wybrany odcień i nasycenie.
Do zapamiętania: barwienie to szybki sposób na efekt monochromatyczny w dowolnym kolorze, np. sepię. Efekt podobny do desaturacji połączonej z nałożeniem koloru uzyskuje się też trybem warstwy „Kolor” albo filtrem CSS sepia() z hue-rotate(). W programach graficznych barwienie zwykle pozwala ustawić barwę, nasycenie i jasność efektu.
Każda z błędnych funkcji daje inny efekt niż widoczny na ilustracji. Desaturacja usuwa nasycenie barw, więc wynikiem byłby obraz w odcieniach szarości, a nie fioletowy. Jasność i kontrast zmieniają rozpiętość tonów - obraz staje się jaśniejszy, ciemniejszy albo bardziej wyrazisty, ale barwy pierwotne zostają: tygrys nadal byłby pomarańczowy. Redukcja kolorów zmniejsza liczbę barw w palecie, np. do 16 lub 256, co daje widoczne plamy i przejścia schodkowe, lecz kolory pozostają zbliżone do oryginału.
Wskazówką jest tu jednolity odcień całego obrazu przy zachowanym rysunku i cieniowaniu. Taki efekt daje wyłącznie operacja, która zastępuje wszystkie barwy jedną, a zostawia jasność pikseli - czyli barwienie. Warto skojarzyć: szarość to desaturacja, mniej kolorów w palecie to redukcja, jeden dowolny kolor na całym obrazie to barwienie. Porównanie obu ilustracji pozwala ten wybór potwierdzić.