Aby dołączyć do strony zewnętrzny skrypt JavaScript o nazwie skrypt.js, należy zapisać w kodzie HTML:
Dobrze. Atrybut
src wskazuje plik z zewnętrznym skryptem do wczytania.Źle.
<link> dołącza arkusze stylów, nie skrypty JS.Źle.
<link> nie służy do ładowania JavaScriptu.Źle. To wstawiłoby tekst „skrypt.js” jako kod, a nie dołączyło plik.
Zewnętrzny skrypt JavaScript dołącza się znacznikiem
<script> z atrybutem src wskazującym plik, np. <script src="skrypt.js"></script>. Przeglądarka pobiera wtedy i wykonuje kod z pliku. Znacznik domyka się </script>, nawet gdy korzysta z src. Dlatego poprawny jest <script src="skrypt.js"></script>.Pozostałe zapisy nie wczytają pliku ze skryptem.
<script>skrypt.js</script> bez atrybutu src potraktuje napis „skrypt.js” jak kod JavaScript, a nie jak ścieżkę do pliku, więc nic sensownego się nie wykona. Oba warianty z <link> są błędne, bo ten znacznik służy do dołączania zasobów takich jak arkusze stylów (CSS), a nie skryptów - żadna wartość atrybutu rel tego nie zmieni. Zewnętrzny skrypt podpina się przez <script src="...">, dlatego to ono jest poprawne.