W językach programowania zmienna typu integer służy do przechowywania
A. wartości logicznej.
B. liczby rzeczywistej.
C. liczby całkowitej.
D. znaku.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2015 (arkusz E.14-X-15.05).
Zmienna typu integer, często zapisywana jako int, służy do przechowywania liczby całkowitej, czyli takiej bez części ułamkowej: na przykład -5, 0, 17 albo 2024. To jest jedna z podstawowych informacji o typach danych i naprawdę często wraca w programowaniu, niezależnie czy piszesz w C++, Javie, PHP, JavaScripcie czy Pythonie. W praktyce integer wykorzystuje się np. do przechowywania wieku użytkownika, liczby produktów w koszyku, identyfikatora rekordu w bazie danych, numeru strony, liczby punktów w grze albo wyniku zliczania w pętli. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć typ danych z tym, jakie operacje będą na nim wykonywane. Na liczbach całkowitych zwykle wykonujemy dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie całkowite, porównania typu x > 10 oraz zwiększanie wartości licznika. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby dobierać typ zmiennej do przechowywanych danych, bo poprawia to czytelność programu i zmniejsza ryzyko błędów. Jeśli wartość ma być logiczna, używa się typu boolean, jeśli pojedynczy znak, to char, a jeśli liczba z przecinkiem, to typ zmiennoprzecinkowy, np. float albo double. Integer jest więc właściwy wtedy, gdy interesują nas pełne jednostki, bez ułamków.
W tym pytaniu chodzi o podstawowe rozróżnianie typów danych, a tu łatwo się pomylić, jeśli patrzy się tylko na to, że każda zmienna coś „przechowuje”. Typ integer nie jest typem uniwersalnym do dowolnych wartości, tylko jest przeznaczony do liczb całkowitych, czyli wartości bez części dziesiętnej. Jeżeli ktoś wybiera wartość logiczną, to miesza integer z typem boolean. Boolean przechowuje zwykle tylko dwa stany, np. true albo false, i używa się go w warunkach, flagach oraz decyzjach programu, na przykład czy użytkownik jest zalogowany. To zupełnie inna rola niż licznik czy identyfikator. Znak również nie pasuje do integera, bo pojedynczy symbol, taki jak A, z albo ?, przechowuje się najczęściej w typie char lub w krótkim stringu, zależnie od języka. Owszem, komputer wewnętrznie może kodować znaki jako liczby, np. w Unicode, ale z punktu widzenia programisty typ znaku ma inne znaczenie i inne zastosowanie. Liczba rzeczywista też nie jest poprawna, bo zawiera część ułamkową, na przykład 3.14 albo -0.5, więc stosuje się do niej typy float, double lub decimal. Z mojego doświadczenia najczęstszy błąd polega na tym, że ktoś kojarzy integer po prostu z „liczbą”, a pomija słowo całkowita. W dobrym kodzie warto pilnować tego rozróżnienia, bo źle dobrany typ może powodować utratę części ułamkowej, błędne porównania albo nieczytelny zapis programu.