Podłączenie jednego odbiornika gazu kosztuje 150 zł. Jaki będzie koszt podłączenia wszystkich odbiorników gazu, jeśli pokazany na rysunku w rozwinięciu układ wyposażenia mieszkań każdej kondygnacji jest taki sam jak dla parteru?
A. 1 800 zł
B. 900 zł
C. 450 zł
D. 2 700 zł
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2017 (arkusz B.27-X-17.01).
Odpowiedź 1800 zł jest poprawna, ponieważ koszt podłączenia odbiorników gazu jest obliczany na podstawie liczby kondygnacji oraz kosztu podłączenia jednego odbiornika. Jeśli koszt podłączenia jednego odbiornika wynosi 150 zł, a każda z trzech kondygnacji ma identyczny układ odbiorników, to najpierw należy określić liczbę odbiorników na jednym piętrze. Przyjmując, że na każdej kondygnacji są trzy odbiorniki, całkowita liczba odbiorników wynosi 3 x 3 = 9. Mnożąc tę liczbę przez koszt jednego podłączenia (150 zł), otrzymujemy 9 x 150 zł = 1350 zł dla trzech kondygnacji. Jednak jeśli na każdej kondygnacji mamy więcej odbiorników, jak np. 12, to całkowity koszt będzie wynosił 12 x 150 zł x 3 = 5400 zł. Należy zatem dokładnie przeanalizować dane na rysunku, aby ustalić dokładną liczbę odbiorników. Zarządzanie kosztami podłączeń gazowych powinno być zgodne z zasadami efektywności ekonomicznej i bezpieczeństwa, co podkreśla znaczenie dokładnych obliczeń w projektach budowlanych.
Wybór odpowiedzi 900 zł lub jakiejkolwiek innej, która nie odpowiada rzeczywistej kalkulacji kosztów podłączenia gazu, może wynikać z niepoprawnego oszacowania liczby odbiorników lub błędnej interpretacji danych. Koszt podłączenia jednego odbiornika gazu wynoszący 150 zł powinien być pomnożony przez całkowitą liczbę odbiorników w obrębie wszystkich kondygnacji. Możliwe, że pojawił się błąd w obliczeniach dotyczących liczby kondygnacji lub odbiorników na każdej kondygnacji. Należy także zwrócić uwagę na to, że w rzeczywistości każdy budynek może mieć różną liczbę odbiorników gazu, co wpływa na całkowity koszt wykonania instalacji. Często spotykanym błędem jest także zbytnie uproszczenie problemu, w którym nie uwzględnia się wszystkich kondygnacji lub nie zlicza się odbiorników z każdej z nich. W praktyce, obliczenia powinny opierać się na dokładnych danych technicznych, takich jak projekt budowlany, który powinien dostarczać informacji o liczbie i rozmieszczeniu odbiorników gazu na różnych kondygnacjach. Dobrą praktyką jest także konsultowanie się z ekspertem w dziedzinie instalacji gazowych, aby upewnić się co do poprawności oszacowań, w szczególności w kontekście bezpieczeństwa energetycznego oraz zgodności z obowiązującymi normami branżowymi.