Przejdź do głównej treści
  1. Strona główna
  2. Technik inżynierii środowiska i melioracji
  3. BUD.21
  4. Pytanie

Kwalifikacja: BUD.21 - Organizacja i prowadzenie robót związanych z budową obiektów inżynierii środowiska

Zawód: Technik inżynierii środowiska i melioracji

Kategorie: Obiekty inżynierii środowiska Uzdatnianie i zaopatrzenie w wodę

Słowa kluczowe: Karta otworu geologicznego Studnia wiercona

Ilustracja przedstawia wykonywanie studni

Ilustracja do pytania z kwalifikacji BUD.21
Wybrałeś odpowiedź zgodną z rzeczywistością – na zdjęciu rzeczywiście widzimy proces wiercenia studni, używając dużego świdra mechanicznego. W praktyce techniki wiercenia są najczęściej wykorzystywane tam, gdzie zależy nam na szybkim, precyzyjnym dotarciu do warstw wodonośnych. Wiercenie pozwala wykonać studnie o stosunkowo niewielkiej średnicy, ale dużej głębokości, co jest typowe dla studni głębinowych. W odróżnieniu od studni kopanych, które ograniczają się do płytkich warstw gruntu i są wykonywane ręcznie lub prostymi narzędziami, studnie wiercone realizuje się przy pomocy specjalistycznych maszyn – świdry ślimakowe, jak ten na zdjęciu, umożliwiają pokonanie nawet twardych warstw geologicznych. Co ciekawe, wiercenie pozwala też minimalizować ryzyko zanieczyszczenia wody, bo rura studzienna jest szczelnie wpuszczona w otwór. Z mojego doświadczenia wynika, że w branży wodno-kanalizacyjnej wiercenie to dziś złoty standard, jeśli liczy się trwałość i pewność eksploatacji. Warto pamiętać, że metodyka wykonania jest uregulowana przez normy PN-EN, a dobrze wykonana studnia wiercona może służyć bezawaryjnie nawet kilkadziesiąt lat. Dla wielu inwestorów to zdecydowanie najlepszy wybór.
Temat studni od zawsze budzi sporo nieporozumień, zwłaszcza jeśli chodzi o rozróżnianie metod ich wykonywania. Często pojawia się przekonanie, że studnie kopane, czyli te wykonywane przez wybieranie ziemi ręcznie lub mechanicznie i zabezpieczane betonowymi kręgami, są uniwersalne – jednak ich głębokość zwykle nie przekracza kilku metrów i nie nadają się do pozyskiwania wody z głębszych warstw wodonośnych. Z kolei metoda wbijana polega na wciskaniu w grunt stalowej rury z filtrem, co sprawdza się jedynie w bardzo lekkich, piaszczystych glebach i ma zastosowanie tylko w przypadku płytkich ujęć wody – nie spotyka się tam dużych świdrów ani specjalistycznej mechanizacji, jak na załączonej ilustracji. Metoda wciskana bywa mylona z wbijaną, ale w praktyce dotyczy głównie przewiertów sterowanych czy mikrotunelowania, a nie wykonywania studni głębinowych. Typowym błędem jest utożsamianie obecności ciężkiego sprzętu z metodą kopaną, tymczasem obecność dużego świdra – jak na zdjęciu – jednoznacznie wskazuje na wiercenie. To właśnie ta technologia zapewnia największą skuteczność i szczelność ujęcia, zgodnie z aktualnymi standardami branżowymi. Dobrze wiedzieć, że przy wyborze metody wykonania studni kluczowe są nie tylko warunki gruntowo-wodne, ale też wymagania co do wydajności i jakości pozyskiwanej wody. Wiercenie to obecnie najbezpieczniejsze i najbardziej perspektywiczne rozwiązanie, szczególnie tam, gdzie liczy się długi czas eksploatacji i bezpieczeństwo sanitarne.

Wymagane logowanie

Ocenianie trudności pytań jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się, aby skorzystać z pełni możliwości platformy.

Twoja ocena pomoże innym uczniom w przygotowaniu do egzaminu, a Tobie pozwoli na dostęp do spersonalizowanych statystyk.

Zgłoś błąd w pytaniu

Rozwiń sekcję i zmień pole, którego dotyczy błąd. Wyślemy tylko zmienione sekcje.

Błędna kwalifikacja
Błąd w treści pytania
Błąd w treści odpowiedzi
Błąd w obrazie
Dane kontaktowe (opcjonalnie)
Podaj email, jeśli chcesz otrzymać informację o rozpatrzeniu zgłoszenia.