Kwalifikacja: BUD.22 - Organizacja i prowadzenie robót melioracyjnych

Przy rozwiązywaniu tego typu zadań często pojawia się zamieszanie związane z procentowym udziałem urobku przeznaczonego do transportu oraz z obliczaniem kosztów jednostkowych na odpowiedni dystans. Sporo osób mylnie zakłada, że wystarczy pomnożyć całkowitą objętość urobku przez stawkę za 1 m³ albo błędnie liczy tylko koszt przewiezienia 1 m³ na 1 km, nie uwzględniając pełnej odległości. Częsty błąd wynika z nieuwzględnienia, że tylko 80% urobku faktycznie trzeba wywieźć – reszta zostaje na terenie gospodarstwa, na przykład na rekultywację lub inne prace ziemne. Jeszcze inny kłopot to pomnożenie liczby metrów sześciennych bez uwzględnienia, że opłata jest za każdy kilometr przewozu – wtedy wychodzi kwota podejrzanie niska, zupełnie nieadekwatna do rzeczywistych kosztów rynkowych. Moim zdaniem takie uproszczenia pojawiają się, kiedy ktoś zapomina, że transport płaci się proporcjonalnie do pokonanej odległości, a nie za jednorazowe przemieszczenie całej masy. W praktyce kosztorysanci bazują na normach KNR, gdzie każde przemieszczenie materiału liczone jest metrycznie i kilometrowo – to podstawa rzetelnych wycen. Jeśli Twoja odpowiedź była zbyt niska, to pewnie pominąłeś mnożenie przez dystans (3 km), albo nie policzyłeś tylko 80% urobku, a całość. Takie drobne pomyłki mogą w rzeczywistości prowadzić do niemałych strat finansowych lub nieporozumień na budowie. Najważniejsze, by zawsze rozbijać zadanie na etapy: najpierw objętość, potem procent do wywozu, kolejno koszt jednostkowy za pełen dystans i dopiero na końcu sumujemy całość – zgodnie z zasadami branżowymi i dobrymi praktykami kosztorysowymi.