Kwalifikacja: PGF.10 - Prowadzenie działalności informacyjno-bibliograficznej

Wielu osobom mylą się strategie negocjacyjne, szczególnie gdy w grę wchodzą ustępstwa i dążenie do porozumienia. Wybierając unikanie, łatwo przeoczyć fakt, że ta strategia oznacza raczej odsuwanie się od konfliktu, rezygnację z rozmów i niepodejmowanie żadnych działań – to zupełna odwrotność poszukiwania kompromisu. Unikanie stosuje się wtedy, gdy temat nie jest dla nas ważny, czasu jest mało albo nie chcemy się angażować. Z kolei strategia kooperacji, choć brzmi zachęcająco, polega na szukaniu rozwiązań typu wygrana-wygrana (tzw. win-win), gdzie obie strony dostają dokładnie to, czego oczekują, bez konieczności rezygnacji z ważnych interesów. W praktyce jest to najtrudniejsza do osiągnięcia opcja, bo wymaga pełnej otwartości i zaufania. Łagodzenie natomiast to takie zachowanie, gdzie jedna strona często rezygnuje z własnych potrzeb na rzecz drugiej, by tylko utrzymać dobre relacje – to nie kompromis, tylko częściowa kapitulacja. Moim zdaniem podstawowy błąd to postrzeganie kompromisu jako czegoś podobnego do łagodzenia czy kooperacji. Tymczasem kompromis różni się tym, że obie strony ustępują w równym stopniu, a ostateczne rozwiązanie jest wypadkową ich ustępstw. Branżowe doświadczenia pokazują, że błędne rozpoznanie strategii prowadzi do niezadowolenia i niepotrzebnych napięć podczas negocjacji. Warto więc utrwalić sobie, że kompromis to po prostu spotkanie się w połowie drogi – nic więcej, nic mniej.