Kwalifikacja: PGF.10 - Prowadzenie działalności informacyjno-bibliograficznej

Wybierając podczas indeksowania hasła takie jak „Rosja”, „Połonka” czy „Szwecja”, łatwo się pomylić, bo na pierwszy rzut oka wydają się ważne w kontekście tekstu. Jednak w pracy nad indeksami do publikacji, zwłaszcza historycznych, to nie wystarczy – istotne jest zrozumienie, do jakiego typu indeksu dane hasło pasuje. „Rosja” i „Szwecja” to przykłady nazw geograficznych, a więc nie nadają się do indeksu osobowego – one powinny znaleźć się w indeksie geograficznym. Z kolei „Połonka” to nazwa miejscowości i również należy ją przypisać do indeksu geograficznego. W branżowych standardach (np. PN-N-01152-8) podkreśla się, że poprawne indeksowanie wymaga rozdzielania haseł osobowych (nazwiska osób) od innych typów haseł. Częstym błędem jest mechaniczne przepisywanie wszystkich ważnych słów z tekstu i wrzucanie ich do jednego indeksu, co prowadzi do chaosu i utrudnia czytelnikom korzystanie z publikacji. Moim zdaniem to najczęstsza pułapka u osób początkujących – mylą pojęcie „ważnego słowa” z pojęciem hasła indeksowego. Indeks osobowy istnieje po to, żeby można było łatwo znaleźć wszystkie wzmianki o konkretnych osobach, a nie miejscach czy państwach. Praktyka pokazuje, że czytelnicy często poszukują informacji na temat konkretnych postaci, korzystając właśnie z tego typu indeksu. Wrzucanie do indeksu osobowego pojęć geograficznych przeczy dobrym praktykom i może powodować frustrację użytkowników. Warto też pamiętać, że poprawne indeksowanie to nie tylko kwestia logicznego rozdzielania haseł, ale i zgodności z normami branżowymi oraz wygody użytkownika – to ostatnie, moim zdaniem, jest kluczowe w praktyce.