Kwalifikacja: PGF.10 - Prowadzenie działalności informacyjno-bibliograficznej

Wielu osobom kompozycja otwarta, statyczna lub symetryczna kojarzy się z harmonią czy spokojem, i czasem można odnieść wrażenie, że okładka książki powinna być właśnie taka – stabilna, klasyczna, bez ryzyka. Jednak w projektowaniu okładek książek bardzo często stawia się na ekspresję i wyrazistość, żeby już na pierwszy rzut oka przekazać charakter publikacji. Kompozycja otwarta to taka, gdzie elementy graficzne lub postaci wychodzą poza ramy obrazu, sugerując kontynuację gdzieś dalej, poza kadrem – tutaj jednak całość zamyka się w granicach projektu, nie czujemy tej otwartości. Statyczność natomiast polega na braku ruchu, pewnej powadze i równowadze. Tu postać jest uchwycona w ruchu, z podniesioną nogą i dynamicznym ułożeniem ciała, co łamie wszelkie zasady statyczności. Kompozycja symetryczna polega na równomiernym rozłożeniu wszystkich najważniejszych elementów po obu stronach osi obrazu – na tej okładce tego nie ma, bo postać i tekst są przesunięte względem siebie i literki nachodzą na sylwetkę w sposób niesymetryczny. Często popełnianym błędem jest mechaniczne podchodzenie do analizy kompozycji, czyli skupianie się na jednym aspekcie – na przykład układzie tekstu – bez całościowego spojrzenia na pracę. W praktyce, kiedy chcemy pokazać mocny przekaz lub energię, musimy szukać właśnie takich rozwiązań, które wprowadzają wrażenie ruchu i siły. Moim zdaniem ważne jest, żeby nauczyć się rozpoznawać takie niuanse – to bardzo pomaga w projektowaniu własnych materiałów graficznych i sprawia, że prace lepiej angażują odbiorców.