Kwalifikacja: PGF.10 - Prowadzenie działalności informacyjno-bibliograficznej

Wielu osobom może się wydawać, że numer strony można zapisać na kilka różnych sposobów, jednak warto trzymać się przyjętych standardów, żeby uniknąć nieporozumień i niepotrzebnych poprawek w dokumentacji. Zapis „55 s.” nie jest poprawny, ponieważ zgodnie z polskimi normami i regułami edytorskimi zawsze najpierw umieszczamy skrót „s.” (od „strona”), a dopiero potem numer strony. Obrócenie tej kolejności bywa mylące i wygląda nieprofesjonalnie, szczególnie gdy oceniają nas osoby przywiązujące wagę do detali redakcyjnych. Wielu uczniów popełnia ten błąd, bo logicznie wydaje się, że najpierw podajemy liczbę, a potem jednostkę, jak w matematyce – ale tu akurat jest odwrotnie. Z kolei zapis „ss.55.” sugeruje, że chodzi o więcej niż jedną stronę, bo „ss.” jest skrótem od „strony” w liczbie mnogiej, stosowanym przy podawaniu zakresu, np. „ss. 55-60”. Użycie „ss.” przy pojedynczej stronie to błąd rzeczowy – wygląda, jakby autor nie wiedział, ile cytuje. Jeszcze inną pomyłką jest „55 ss.”, bo tutaj nie dość, że kolejność jest błędna (numer przed skrótem), to jeszcze mamy liczbę mnogą bez sensu kontekstowo. Widać, że ktoś się zasugerował np. zapisami z języka angielskiego, gdzie czasem zdarzają się inne zwyczaje bibliograficzne, ale polskie normy są jednoznaczne. W pracy technicznej czy naukowej, takie błędy formalne mogą wpłynąć na ocenę końcową czy nawet budzić wątpliwości co do rzetelności źródeł. Z mojego doświadczenia wynika, że lepiej raz zapamiętać poprawny schemat i stosować go konsekwentnie, niż potem tłumaczyć się z drobnych nieścisłości. Profesjonalizm w takich detalach naprawdę procentuje przy większych projektach i w pracy zespołowej.