Dokładnie tak, te opisy to typowe przykłady zestawienia bibliograficznego. W praktyce bibliograficznej to właśnie zestawienia bibliograficzne zbierają w jednym miejscu uporządkowane opisy bibliograficzne według określonego kryterium – tu tematycznego (adopcja) i chronologicznego (lata 1990–2005). Takie zestawienia bardzo często są wykorzystywane przez studentów, nauczycieli czy osoby piszące prace naukowe, bo pomagają szybko zorientować się, jaka literatura istnieje na dany temat. Standardy opisów bibliograficznych są tu zachowane: jest pełny opis, numer czasopisma, lata, numery stron. W praktyce, gdy przygotowuje się referat lub poszukuje wiarygodnych źródeł, korzystanie właśnie z gotowych zestawień bibliograficznych pozwala zaoszczędzić mnóstwo czasu. Moim zdaniem, warto nauczyć się rozpoznawać takie zestawienia, bo potem w bibliotece czy podczas pracy z literaturą od razu widać, co jest przemyślanym wykazem źródeł, a co pojedynczym cytatem lub wynikiem wyszukiwania w katalogu. Warto dodać, że zestawienia mogą być sporządzane przez biblioteki, naukowców lub instytucje – i często są dostępne w formie papierowej albo elektronicznej. Dzięki takiej praktyce znacznie łatwiej jest zacząć jakąkolwiek poważniejszą pracę naukową czy projekt badawczy.
Zrozumienie różnic pomiędzy indeksem, przypisem, katalogiem bibliotecznym a zestawieniem bibliograficznym bywa trudne, bo wszystkie te narzędzia mają coś wspólnego z organizacją wiedzy o źródłach, ale ich funkcje są zupełnie inne. Indeks to narzędzie najczęściej spotykane na końcu książek lub publikacji – porządkuje według słów kluczowych albo nazwisk, ale nie zawiera pełnych opisów bibliograficznych. Raczej kieruje do stron, gdzie dane pojęcie się pojawia. Przypis natomiast występuje na dole strony lub na końcu rozdziału i wyjaśnia, skąd pochodzi cytat, jaka jest podstawa jakiejś myśli lub rozwinięcie jakiegoś fragmentu tekstu. Przypisy zawierają opisy bibliograficzne, lecz są pojedyncze i służą do bezpośredniego wskazania źródła użytego w konkretnym miejscu pracy. Katalog biblioteczny to ogromna baza danych – fizyczna lub cyfrowa – gdzie można wyszukiwać książki, czasopisma, artykuły według autora, tytułu czy słów kluczowych, ale tam nie znajdziesz tematycznie dobranych, gotowych zestawień literatury na dany temat. Zestawienie bibliograficzne jest czymś innym: to świadomie przygotowany wykaz źródeł na określony temat, który ułatwia szybki przegląd dostępnych publikacji. W kontekście przedstawionego pytania opisy są ułożone według tematu (adopcja), zawierają szczegóły wydawnicze i są zatytułowane jako zestawienie – to klasyczna forma pracy bibliograficznej. Z mojego doświadczenia widzę, że często myli się przypisy z zestawieniami bibliograficznymi, ale kluczowa różnica to zakres i funkcja: przypis odnosi się do konkretnego fragmentu tekstu, a zestawienie pokazuje pełny obraz literatury. Tego typu nieporozumienia wynikają zwykle z pobieżnej znajomości pracy z literaturą i warto je wyłapywać już na etapie nauki, bo potem w pracy zawodowej może to prowadzić do błędów w dokumentowaniu źródeł.