Do rozprowadzania towarów takich jak: żywność, kosmetyki, prasa czy artykuły chemii gospodarczej należy stosować dystrybucję
A. intensywną.
B. wyłączną.
C. ekskluzywną.
D. selektywną.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2017 (arkusz A.30-X-17.01).
Odpowiedź intensywną jest właściwa, bo wymienione towary należą głównie do dóbr częstego zakupu, czyli takich, które klient chce mieć łatwo dostępne, blisko domu, pracy albo po drodze. Żywność, prasa, kosmetyki codziennego użytku i chemia gospodarcza powinny być w wielu punktach sprzedaży: supermarketach, sklepach osiedlowych, kioskach, drogeriach, na stacjach paliw czy w sklepach convenience. W dystrybucji intensywnej chodzi o maksymalne nasycenie rynku i wysoką dostępność produktu. Moim zdaniem to jeden z najbardziej praktycznych przykładów, bo od razu widać go w normalnym życiu: mleko, gazeta, szampon albo proszek do prania muszą być pod ręką, a nie tylko w jednym wybranym salonie. W logistyce oznacza to częste dostawy, dobrze zaplanowaną sieć magazynów, sprawne uzupełnianie zapasów i kontrolę wskaźników typu poziom obsługi, dostępność na półce, terminowość dostaw czy rotacja zapasu. Dobre praktyki branżowe obejmują tu m.in. FIFO lub FEFO przy żywności, utrzymanie ciągłości dostaw, kontrolę dat ważności, współpracę z hurtowniami i detalistami oraz odpowiednie planowanie tras dystrybucyjnych. Przy takich produktach marża jednostkowa bywa niewielka, ale liczy się duży obrót, dlatego szeroka sieć sprzedaży jest po prostu sensowna ekonomicznie.
W tym pytaniu łatwo pomylić dystrybucję intensywną z innymi rodzajami, bo nazwy brzmią dość podobnie i czasem kojarzą się bardziej marketingowo niż logistycznie. Dystrybucja wyłączna oraz ekskluzywna oznacza mocne ograniczenie liczby pośredników lub punktów sprzedaży. Stosuje się ją zwykle przy produktach luksusowych, specjalistycznych albo takich, gdzie producent chce mieć bardzo dużą kontrolę nad wizerunkiem marki, obsługą klienta i warunkami sprzedaży. Dobrym przykładem są drogie samochody, wybrane marki biżuterii, sprzęt premium czy produkty sprzedawane tylko przez autoryzowanych dealerów. Żywność, prasa czy chemia gospodarcza zupełnie nie pasują do takiego modelu, bo klient nie będzie jechał przez pół miasta po zwykły płyn do naczyń albo gazetę. Tutaj liczy się dostępność, szybkość zakupu i mały wysiłek po stronie klienta. Dystrybucja selektywna jest rozwiązaniem pośrednim. Producent wybiera pewną grupę sprzedawców, którzy spełniają określone wymagania, na przykład mają odpowiednią ekspozycję, serwis, wiedzę techniczną albo standard obsługi. To pasuje do elektroniki, markowej odzieży, kosmetyków profesjonalnych czy sprzętu AGD, ale nie do masowego zaopatrzenia rynku w podstawowe produkty codzienne. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi słowo kosmetyki i od razu myśli o drogich perfumeriach lub markach luksusowych. A w pytaniu chodzi o ogólną grupę towarów powszechnego zakupu, a nie o wąski segment premium. Z praktyki magazynowo-transportowej wynika, że dla takich artykułów buduje się szeroką sieć dystrybucji, korzysta z hurtowni, centrów dystrybucyjnych, regularnych dostaw i szybkiego uzupełniania półek. Dlatego właściwy kierunek to dystrybucja intensywna, nastawiona na dużą liczbę punktów sprzedaży i jak najmniejsze braki towaru na rynku.