Etykieta logistyczna GS1 służy do oznaczania jednostki logistycznej dla potrzeb uczestników łańcucha dostaw. Jedyną obowiązkową informacją na każdej etykiecie logistycznej, zarówno dla palet jednorodnych i niejednorodnych oraz standardowych i niestandardowych, jest
A. Sieć Globalnej Synchronizacji Danych (GDSN).
B. Seryjny Globalny Numer Jednostki Handlowej (SGTIN).
C. Seryjny Numer Jednostki Wysyłkowej (SSCC).
D. Seryjny Globalny Numer Lokalizacyjny (SGLN).
Pytanie z egzaminu CKE, wrzesień 2015 (arkusz A.30-X-15.08).
Na etykiecie logistycznej GS1 informacją obowiązkową jest SSCC, czyli Seryjny Numer Jednostki Wysyłkowej. To on jednoznacznie identyfikuje konkretną jednostkę logistyczną, na przykład paletę, kontener, rollkontener albo inną przesyłkę utworzoną do transportu i magazynowania. W praktyce SSCC działa trochę jak numer PESEL dla palety: nie opisuje szczegółowo, co jest w środku, ale pozwala wszystkim uczestnikom łańcucha dostaw rozpoznać dokładnie tę jedną jednostkę. Numer SSCC jest zapisywany najczęściej w kodzie kreskowym GS1-128 z identyfikatorem zastosowania AI 00 i ma postać 18-cyfrową. Dzięki temu magazyn, przewoźnik, operator logistyczny i odbiorca mogą skanować tę samą etykietę przy przyjęciu, kompletacji, załadunku, transporcie i wydaniu towaru. Moim zdaniem to jedna z ważniejszych rzeczy w praktycznej logistyce, bo bez unikalnej identyfikacji szybko robi się bałagan w dokumentach i w systemie WMS. Etykieta może zawierać też GTIN, datę ważności, numer partii, masę czy dane odbiorcy, ale te informacje zależą od typu jednostki. SSCC jest wspólnym minimum dla palet jednorodnych, niejednorodnych, standardowych i niestandardowych.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne standardy GS1, bo ich skróty wyglądają podobnie i wszystkie są związane z identyfikacją albo wymianą danych. Jednak etykieta logistyczna GS1 ma przede wszystkim pozwolić na śledzenie konkretnej jednostki logistycznej w całym łańcuchu dostaw, a do tego służy SSCC. SGLN, czyli Seryjny Globalny Numer Lokalizacyjny, odnosi się do lokalizacji, na przykład magazynu, rampy, strefy składowania albo konkretnego punktu w obiekcie. Jest bardzo przydatny w systemach śledzenia zdarzeń logistycznych, ale nie jest podstawowym numerem palety czy przesyłki. GDSN to z kolei sieć globalnej synchronizacji danych produktowych. Służy do wymiany ujednoliconych informacji o produktach między partnerami handlowymi, np. o wymiarach, nazwie, opakowaniach czy klasyfikacji. To nie jest numer drukowany jako obowiązkowa identyfikacja jednostki logistycznej. SGTIN identyfikuje konkretną sztukę jednostki handlowej, czyli produkt lub egzemplarz towaru, a nie całą paletę jako jednostkę wysyłkową. Typowy błąd polega na tym, że ktoś widzi słowo globalny albo seryjny i uznaje, że musi chodzić o etykietę logistyczną. W praktyce trzeba zapamiętać prostą zasadę: produkt identyfikujemy przez GTIN lub SGTIN, lokalizację przez GLN lub SGLN, dane produktowe synchronizujemy przez GDSN, a jednostkę logistyczną w transporcie i magazynie identyfikujemy przez SSCC. To właśnie SSCC jest obowiązkowym elementem każdej etykiety logistycznej GS1, niezależnie od tego, czy paleta jest jednorodna, mieszana, standardowa czy przygotowana nietypowo pod konkretne zamówienie.