W systemie numerycznym kodu kreskowego GS1 dwie, trzy lub cztery cyfry umieszczone w „( )” oznaczają
A. numer sklepu.
B. identyfikator zastosowania.
C. formę opakowania.
D. numer branży.
Pytanie z egzaminu CKE, październik 2016 (arkusz A.30-X-16.08).
W systemie GS1 cyfry zapisane w nawiasach, zwykle dwie, trzy albo cztery, oznaczają identyfikator zastosowania, czyli tzw. AI od angielskiego Application Identifier. To jest bardzo ważny element kodowania, bo mówi systemowi informatycznemu, jak ma odczytać dane znajdujące się po tym identyfikatorze. Przykładowo (01) oznacza numer GTIN towaru, (10) numer partii produkcyjnej, (17) datę ważności, a (00) numer SSCC jednostki logistycznej, np. palety. W praktyce magazynowej skaner nie tylko czyta kreski, ale przekazuje dane do WMS, ERP albo systemu etykietowania, a identyfikator zastosowania porządkuje te informacje. Co istotne, nawiasy są zwykle drukowane w części czytelnej dla człowieka, natomiast w samym kodzie kreskowym nie są kodowane jako osobne znaki. Moim zdaniem to jedna z tych rzeczy, które warto dobrze zapamiętać, bo w magazynie pomyłka między numerem produktu, partią i datą ważności potrafi zrobić spory bałagan. Standard GS1 jest właśnie po to, żeby różne firmy, magazyny, sklepy i operatorzy logistyczni rozumieli te same dane w jednakowy sposób.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne rodzaje numerów występujących na etykietach logistycznych, ale cyfry w nawiasach w standardzie GS1 nie oznaczają ani numeru branży, ani formy opakowania, ani numeru sklepu. Numer branży może kojarzyć się z początkowymi cyframi w niektórych systemach klasyfikacji albo z prefiksem firmy GS1, jednak to nie jest funkcja nawiasu przy kodzie. Prefiks GS1 wskazuje organizację krajową lub zakres numeracyjny, a nie mówi systemowi, czy dalej znajduje się data ważności, masa, numer partii czy numer seryjny. Forma opakowania również może być istotna w logistyce, bo karton, paleta, zgrzewka czy pojedyncza sztuka mają różne jednostki obsługi, ale w GS1 opisuje się je raczej przez odpowiednio nadany GTIN, dane logistyczne lub cechy jednostki handlowej, a nie przez sam zapis typu (01) czy (10). Numer sklepu to jeszcze inna sprawa. Może występować w dokumentach sprzedażowych, systemach POS, sieciach handlowych albo jako element lokalizacji, np. GLN, ale nawias przy kodzie GS1 nie służy do oznaczania konkretnego sklepu. Typowy błąd polega na tym, że ktoś widzi kilka cyfr przed właściwą treścią i traktuje je jak numer porządkowy lub klasyfikacyjny. A tu chodzi o instrukcję interpretacji danych. Identyfikator zastosowania mówi skanerowi i systemowi: teraz czytasz GTIN, teraz partię, teraz datę, teraz masę. W dobrej praktyce magazynowej ta różnica jest kluczowa, szczególnie przy przyjęciu dostawy, śledzeniu partii, kontroli terminów ważności i kompletacji wysyłek.