Każdemu produktowi, który różni się od innego np. kolorem, rozmiarem czy sposobem pakowania, przypisany zostaje jednoznaczny identyfikator
A. GINC – Globalny Identyfikator Przesyłki.
B. GTIN – Globalny Numer Jednostki Handlowej.
C. GSRN – Globalny Numer Relacji Usługowych.
D. GDTI – Globalny Identyfikator Typu Dokumentu.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2016 (arkusz A.30-X-16.01).
GTIN, czyli Globalny Numer Jednostki Handlowej, służy właśnie do jednoznacznej identyfikacji produktu handlowego w standardzie GS1. Ważne jest to, że GTIN nie opisuje tylko nazwy produktu ogólnie, ale konkretną jednostkę handlową. Jeśli ten sam napój występuje w butelce 0,5 l i 1,5 l, to są to dwa różne GTIN-y. Jeśli koszulka ma rozmiar M i L albo ten sam produkt ma inny kolor, zapach, gramaturę lub sposób pakowania, też powinien mieć osobny identyfikator. W praktyce magazynowej ma to ogromne znaczenie, bo system WMS, ERP, skaner kodów kreskowych czy kasa fiskalna muszą wiedzieć dokładnie, z jakim wariantem towaru mają do czynienia. Moim zdaniem to jedna z podstawowych rzeczy w logistyce, bo bez poprawnej identyfikacji łatwo o pomyłki przy przyjęciu, kompletacji zamówień i inwentaryzacji. GTIN może być zapisany np. w kodzie EAN-13, ITF-14 albo GS1 DataMatrix. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby każda istotna zmiana cech handlowych produktu skutkowała nadaniem nowego GTIN, bo klient, magazyn i dostawca muszą rozumieć produkt tak samo.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne identyfikatory GS1, bo ich skróty wyglądają podobnie i wszystkie są związane z logistyką oraz obiegiem informacji. Trzeba jednak patrzeć na to, co dokładnie ma być identyfikowane. Jeżeli chodzi o produkt różniący się kolorem, rozmiarem, pojemnością, gramaturą albo sposobem pakowania, właściwym identyfikatorem jest GTIN. To on identyfikuje jednostkę handlową, czyli konkretny wariant towaru dostępny w sprzedaży i obsłudze magazynowej. GINC dotyczy przesyłki, czyli zestawu jednostek transportowanych razem w ramach procesu spedycyjnego lub logistycznego. Nie służy do rozróżniania wariantów produktu na półce magazynowej. GDTI odnosi się do typu dokumentu, np. dokumentu przewozowego, certyfikatu czy innego dokumentu biznesowego, więc jego zastosowanie jest dokumentacyjne, a nie produktowe. GSRN identyfikuje relację usługową, na przykład relację między usługodawcą a klientem, pacjentem, uczestnikiem programu lub odbiorcą usługi. Typowy błąd polega na tym, że ktoś kojarzy wszystkie skróty GS1 z identyfikacją i wybiera dowolny z nich, bez sprawdzenia obiektu identyfikacji. W realnym magazynie taka pomyłka zrobiłaby bałagan w kartotekach towarowych, skanowaniu kodów i kompletacji zamówień. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać prosto: produkt i jego wariant handlowy to GTIN, przesyłka to GINC, dokument to GDTI, a relacja usługowa to GSRN.