Który model biznesowy oparty jest na przepływie informacji pomiędzy przedsiębiorstwem a konsumentem?
A. B2C
B. B2B
C. B2G
D. C2C
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2022 (arkusz AU.22-SG-22.06).
Model B2C, czyli Business to Consumer, opisuje relację między przedsiębiorstwem a konsumentem końcowym. Właśnie dlatego pasuje do pytania o przepływ informacji pomiędzy firmą a klientem indywidualnym. W praktyce chodzi np. o sklep internetowy, aplikację zakupową, platformę sprzedażową albo system obsługi zamówień, gdzie klient sprawdza ofertę, składa zamówienie, otrzymuje potwierdzenie, fakturę lub informację o statusie dostawy. Firma z kolei zbiera dane o popycie, reklamacjach, preferencjach zakupowych i terminach dostaw. Moim zdaniem to jeden z najłatwiejszych modeli do zauważenia w życiu codziennym, bo każdy z nas korzysta z niego przy zakupach online. W logistyce B2C mocno wiąże się z e-commerce, systemami ERP, WMS, CRM oraz EDI, choć EDI częściej kojarzy się z relacjami między firmami. Dobra praktyka branżowa polega na tym, żeby informacje były aktualne, jednoznaczne i dostępne dla klienta: status zamówienia, numer przesyłki, termin doręczenia, warunki zwrotu. Bez tego obsługa klienta robi się chaotyczna, a magazyn i transport dostają dużo niepotrzebnych zapytań.
W tym pytaniu łatwo pomylić skróty, bo wszystkie wyglądają podobnie, ale opisują zupełnie inne kierunki relacji rynkowych i przepływu informacji. B2G oznacza Business to Government, czyli współpracę przedsiębiorstwa z administracją publiczną. Przykładem może być przetarg, dostawa sprzętu do urzędu albo elektroniczna wymiana dokumentów z instytucją państwową. To nie jest typowa relacja z konsumentem, tylko z organem publicznym, często regulowana procedurami, zamówieniami publicznymi i określoną dokumentacją. C2C, czyli Consumer to Consumer, dotyczy wymiany między konsumentami, na przykład sprzedaży używanego telefonu przez osobę prywatną na portalu ogłoszeniowym. Firma może udostępniać platformę, ale sama relacja handlowa zachodzi między osobami prywatnymi, więc nie pasuje do schematu przedsiębiorstwo - konsument. B2B to Business to Business, a więc przepływ informacji między przedsiębiorstwami. W logistyce będzie to np. producent wysyłający awizo dostawy do hurtowni, zamówienie od sieci handlowej do dostawcy albo wymiana danych przez system EDI. Typowy błąd polega na tym, że uczeń widzi literę B i od razu myśli o firmie, ale nie sprawdza, kto jest po drugiej stronie procesu. W pytaniu kluczowe jest słowo konsument. Jeżeli po jednej stronie jest przedsiębiorstwo, a po drugiej klient końcowy kupujący towar lub usługę na własne potrzeby, to właściwym modelem jest B2C. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać to przez przykłady: sklep online sprzedający buty osobie prywatnej to B2C, hurtownia sprzedająca towar sklepowi to B2B, a obywatel sprzedający rower innej osobie to C2C.