Uzupełnianie zapasów przedsiębiorstwa w taki sposób, aby były one dostępne w procesie wytwórczym w momencie, w którym stają się niezbędne na stanowiskach roboczych, zapewnia moduł systemu informatycznego
A. DRP
B. CRM
C. CRP
D. MRP
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2020 (arkusz A.30-SG-20.01).
MRP, czyli Material Requirements Planning, jest właściwą odpowiedzią, bo ten moduł służy do planowania potrzeb materiałowych w produkcji. Jego zadanie polega na tym, żeby materiały, półprodukty i części były dostępne wtedy, kiedy są potrzebne na stanowiskach roboczych, a nie za wcześnie i nie za późno. System analizuje plan produkcji, strukturę wyrobu BOM, stany magazynowe, zapasy bezpieczeństwa oraz czasy dostaw. Na tej podstawie wylicza, co trzeba zamówić albo wydać z magazynu i w jakim terminie. W praktyce wygląda to tak: jeżeli zakład ma wyprodukować 500 szafek, MRP sprawdza, ile potrzeba płyt, zawiasów, śrub, opakowań i kiedy te elementy muszą trafić do produkcji. Moim zdaniem to jeden z ważniejszych modułów w firmach produkcyjnych, bo ogranicza chaos, nadmiarowe zapasy i przestoje. Dobra praktyka branżowa mówi, że MRP działa sensownie tylko wtedy, gdy dane podstawowe są poprawne: aktualne receptury, realne czasy realizacji dostaw, zgodne stany magazynowe i dobrze opisane indeksy materiałowe. Często MRP jest częścią systemu ERP i współpracuje z magazynem, zakupami oraz planowaniem produkcji. Dzięki temu przedsiębiorstwo może lepiej kontrolować zapasy, planować dostawy i utrzymywać ciągłość procesu wytwórczego.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka podobnie brzmiących skrótów, bo wszystkie funkcjonują w logistyce albo zarządzaniu przedsiębiorstwem. Kluczowe jest jednak to, że opis dotyczy uzupełniania zapasów pod potrzeby procesu wytwórczego, czyli tak, aby materiały pojawiały się przy stanowiskach pracy dokładnie w momencie, gdy są potrzebne do produkcji. To jest typowe zadanie MRP, a nie pozostałych modułów. DRP odnosi się głównie do planowania potrzeb dystrybucyjnych. Pomaga ustalać, kiedy i ile towaru przesłać do magazynów regionalnych, centrów dystrybucji albo punktów sprzedaży. Jest przydatne w łańcuchu dostaw po stronie dystrybucji, ale nie odpowiada bezpośrednio za rozpisanie komponentów do produkcji według struktury wyrobu. CRP, czyli Capacity Requirements Planning, dotyczy planowania zdolności produkcyjnych. Sprawdza raczej, czy maszyny, ludzie i stanowiska robocze mają wystarczającą wydajność do wykonania planu. To ważne, ale CRP nie jest modułem, który sam wylicza zapotrzebowanie materiałowe. CRM z kolei służy do zarządzania relacjami z klientami: obsługa sprzedaży, historia kontaktów, reklamacje, oferty, marketing. Nie ma związku z technicznym harmonogramowaniem dostaw komponentów na produkcję. Typowy błąd polega na tym, że ktoś kojarzy wszystkie te skróty jako systemy firmowe i wybiera ten, który brzmi najbardziej logistycznie. W praktyce trzeba patrzeć na obszar zastosowania: produkcja i materiały to MRP, dystrybucja to DRP, moce produkcyjne to CRP, a klient i sprzedaż to CRM.