Do naturalnych właściwości określających warunki przechowywania zapasów zaliczamy
A. właściwości ubytkowe i masę netto.
B. pyłochłonność i higroskopijność.
C. podatność na korozję i podatność transportową.
D. toksyczność i podatność na piętrzenie.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2014 (arkusz A.30-X-14.01).
Odpowiedź „pyłochłonność i higroskopijność” jest właściwa, bo obie cechy bezpośrednio wynikają z natury materiału i realnie wpływają na warunki jego przechowywania w magazynie. Higroskopijność oznacza zdolność towaru do pochłaniania wilgoci z powietrza. Typowe przykłady to sól, cukier, mąka, cement, nawozy, niektóre chemikalia albo papier. Jeśli taki zapas trafi do zbyt wilgotnego pomieszczenia, może się zbrylić, spleśnieć, stracić sypkość, zmienić masę albo po prostu nie nadawać się już do sprzedaży czy produkcji. Pyłochłonność też ma znaczenie praktyczne, bo towary łatwo przyjmujące kurz i drobne zanieczyszczenia trzeba składować w czystym miejscu, często w szczelnych opakowaniach, z dala od stref intensywnego ruchu wózków i przeładunków. Moim zdaniem to jedna z tych rzeczy, które w teorii brzmią banalnie, a w magazynie robią dużą różnicę. Dobre praktyki branżowe wymagają kontroli temperatury, wilgotności względnej, czystości, wentylacji oraz doboru właściwych opakowań i regałów. Przy takich zapasach stosuje się też zasadę FIFO lub FEFO, regularne kontrole jakości i oznaczenia lokalizacji, żeby ograniczyć ryzyko strat. W standardach zarządzania jakością, np. ISO 9001, oraz w branżach typu spożywcza czy farmaceutyczna, warunki składowania muszą być zgodne ze specyfikacją produktu. Czyli nie chodzi tylko o to, gdzie położyć towar, ale jak zapewnić mu odpowiednie środowisko magazynowe.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne grupy cech towarów, bo wiele z nich rzeczywiście ma jakiś wpływ na magazynowanie. Trzeba jednak zauważyć, że chodzi o naturalne właściwości określające warunki przechowywania zapasów, czyli takie cechy materiału, które wynikają z jego fizycznej lub chemicznej natury i wymuszają konkretne warunki składowania, na przykład odpowiednią wilgotność, czystość, wentylację czy rodzaj opakowania. Dlatego właściwym tropem są pyłochłonność i higroskopijność. Toksyczność jest bardzo ważna, ale bardziej odnosi się do bezpieczeństwa, klasyfikacji substancji niebezpiecznych, kart charakterystyki SDS, oznakowania GHS i zasad BHP. Podatność na piętrzenie mówi raczej o możliwości układania jednostek ładunkowych jedna na drugiej, czyli o odporności opakowania lub ładunku na nacisk. To jest istotne przy organizacji przestrzeni, ale nie tworzy pary typowych naturalnych właściwości magazynowych. Właściwości ubytkowe mogą być związane z wysychaniem, parowaniem albo naturalnym spadkiem masy, jednak masa netto sama w sobie jest parametrem ilościowym, a nie cechą wpływającą na warunki przechowywania. Częsty błąd polega na tym, że ktoś widzi słowo związane z towarem i od razu uznaje je za właściwość magazynową. Podatność na korozję faktycznie może wymagać ochrony przed wilgocią i czynnikami chemicznymi, ale podatność transportowa dotyczy głównie przewozu, manipulacji i odporności na przemieszczenia, drgania czy przeładunki. W praktyce magazynowej trzeba rozdzielać cechy wpływające na bezpieczeństwo, transport, ewidencję i samo składowanie. Z mojego doświadczenia, najlepiej zapamiętać to tak: higroskopijny towar boi się wilgoci, a pyłochłonny brudu i zapylenia. I pod te cechy dobiera się miejsce, opakowanie oraz sposób kontroli zapasu.