Do zapakowania produktu w detalicznej ilości nabywanej bezpośrednio przez konsumenta należy użyć opakowań
A. zbiorczych.
B. kontenerowych.
C. jednostkowych.
D. transportowych.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2020 (arkusz AU.22-SG-20.06).
Opakowanie jednostkowe to właściwy wybór, bo chodzi o produkt w detalicznej ilości, czyli taki, który konsument kupuje bezpośrednio z półki, z automatu, z lady albo w sklepie internetowym jako pojedynczą sztukę handlową. Takie opakowanie ma bezpośredni kontakt z produktem albo stanowi jego najbliższą osłonę, np. butelka napoju, kartonik mleka, blister z bateriami, pudełko po kremie, słoik z dżemem czy torebka ryżu 1 kg. Moim zdaniem to jedna z podstawowych różnic, którą warto dobrze zapamiętać, bo w magazynie i sprzedaży często miesza się pojęcia opakowania jednostkowego, zbiorczego i transportowego. Opakowanie jednostkowe pełni funkcję ochronną, informacyjną, marketingową i identyfikacyjną. Powinno zawierać wymagane dane, np. nazwę produktu, masę lub objętość, termin przydatności, numer partii, kod kreskowy EAN/GTIN oraz oznaczenia wymagane przepisami. W dobrych praktykach branżowych zwraca się uwagę, żeby opakowanie było wygodne dla klienta, łatwe do zeskanowania przy kasie, odporne na normalne manipulacje i zgodne z zasadami systemów identyfikacji, np. GS1. W logistyce detalicznej właśnie opakowanie jednostkowe jest tą najmniejszą jednostką sprzedażową, którą klient realnie bierze do ręki i za którą płaci.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne poziomy opakowań, bo wszystkie słowa brzmią trochę magazynowo i logistycznie. Trzeba jednak patrzeć na to, kto ma dostać produkt i w jakiej ilości. Jeżeli produkt jest nabywany bezpośrednio przez konsumenta, to nie chodzi o duże zabezpieczenie do przewozu ani o opakowanie grupujące wiele sztuk, tylko o opakowanie jednostkowe, czyli najbliższe pojedynczej sztuce handlowej. Opakowania transportowe służą głównie do zabezpieczenia towaru w czasie przewozu, przeładunku i składowania. Mogą to być kartony wysyłkowe, skrzynie, paletyzowane zestawy, folie stretch czy przekładki. Ich zadaniem jest stabilność ładunku, ochrona przed uszkodzeniem, wilgocią i naciskiem, a nie bezpośrednia sprzedaż pojedynczemu klientowi. Opakowania kontenerowe są jeszcze większą jednostką organizacyjną, kojarzoną z przewozem dużych partii towaru, np. w kontenerach morskich albo specjalnych pojemnikach logistycznych. Konsument raczej nie kupuje produktu „w kontenerze”, no chyba że mówimy żartem o hurtowni na ogromną skalę. Opakowania zbiorcze grupują kilka lub kilkanaście opakowań jednostkowych, na przykład zgrzewka wody, karton z 12 paczkami makaronu albo display z batonami. Są bardzo przydatne w magazynie, kompletacji i dystrybucji, ale nie zawsze są podstawową jednostką sprzedaży detalicznej. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi słowo „zapakowania” i od razu myśli o transporcie albo magazynie, zamiast o relacji produkt–konsument. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać prostą zasadę: konsument kupuje jednostkę handlową, magazyn często operuje opakowaniem zbiorczym, a transport potrzebuje opakowań transportowych i jednostek ładunkowych.