Ile maksymalnie opakowań zbiorczych o wymiarach (dł. × szer. × wys.) 400 × 200 × 250 mm można umieścić w jednej warstwie na palecie EUR 1 200 × 800 × 144 mm, jeżeli wysokość opakowania to wysokość warstwy ładunku na palecie?
A. 15 sztuk.
B. 12 sztuk.
C. 21 sztuk.
D. 18 sztuk.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2019 (arkusz AU.22-X-19.06).
W tej sytuacji liczymy tylko jedną warstwę ładunku, czyli patrzymy na podstawę palety i podstawę opakowania. Paleta EUR ma wymiary 1 200 × 800 mm, a opakowanie ustawione w warstwie zajmuje 400 × 200 mm. Najprostsze ułożenie jest bardzo praktyczne: wzdłuż długości palety zmieszczą się 3 opakowania, bo 1 200 / 400 = 3, a wzdłuż szerokości zmieszczą się 4 opakowania, bo 800 / 200 = 4. Razem daje to 3 × 4 = 12 sztuk. Można też sprawdzić to powierzchniowo: pole palety to 960 000 mm², pole jednego opakowania to 80 000 mm², więc teoretyczny limit to 12 sztuk i da się go osiągnąć bez wystawania poza obrys. Wysokość 250 mm mówi tylko, jak wysoka będzie jedna warstwa ładunku, a nie ile sztuk wejdzie na powierzchnię palety. Moim zdaniem to jedno z tych zadań, gdzie warto najpierw narysować sobie rzut z góry, bo w magazynie właśnie tak planuje się układ jednostki paletowej. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby nie dopuszczać do nadmiernego nawisu poza paletę EUR, bo pogarsza to stabilność, utrudnia foliowanie i może powodować uszkodzenia podczas transportu wózkiem widłowym albo na regale.
Wyniki 15, 18 albo 21 sztuk wyglądają kusząco, ale nie wynikają z rzeczywistej geometrii palety EUR i opakowania. Najważniejsze jest to, że pytanie dotyczy jednej warstwy, więc liczymy rozmieszczenie kartonów na powierzchni 1 200 × 800 mm. Nie dodajemy kolejnych poziomów w górę, bo wysokość opakowania 250 mm jest tu jednocześnie wysokością warstwy ładunku. Częsty błąd polega na tym, że ktoś miesza wysokość palety 144 mm z wysokością opakowania albo próbuje z tego wyliczać jakąś objętość. To nie ten przypadek. Drugi typowy błąd to liczenie tylko jednego wymiaru i zaokrąglanie w górę, a w logistyce magazynowej przy planowaniu jednostki ładunkowej nie można zaokrąglać liczby opakowań tak, jakby dało się je ścisnąć. Opakowanie 400 × 200 mm musi fizycznie zmieścić się w obrysie palety. Nawet przy obracaniu kartonów maksymalna liczba nie może przekroczyć 12, bo sama powierzchnia palety wynosi 960 000 mm², a 13 takich opakowań wymagałoby już 1 040 000 mm². Tym bardziej 15, 18 i 21 sztuk są nierealne bez wystawania poza paletę albo nakładania opakowań na siebie. W praktyce magazynowej takie błędne planowanie kończy się niestabilną paletą, problemem z zabezpieczeniem folią stretch i kłopotami przy transporcie wewnętrznym. Dlatego najbezpieczniej jest sprawdzić oba wymiary podstawy i dopiero potem mnożyć liczbę opakowań w rzędach.