Wydawanie poleceń pracownikowi na kilka godzin produkcyjnych w ciągu jednej zmiany roboczej związane jest z realizacją planu
A. strategicznego.
B. bieżącego.
C. finansowego.
D. taktycznego.
Pytanie z egzaminu CKE, wrzesień 2014 (arkusz A.30-X-14.08).
Wydawanie poleceń pracownikowi na kilka godzin produkcyjnych w obrębie jednej zmiany roboczej dotyczy planu bieżącego, czyli operacyjnego sterowania pracą tu i teraz. Chodzi o bardzo krótki horyzont czasu: konkretna zmiana, konkretne stanowisko, konkretna partia wyrobu albo zlecenie magazynowe. W praktyce może to być polecenie: przez najbliższe 3 godziny kompletujesz zamówienia z sektora A, potem przechodzisz do kontroli wydań, albo na linii produkcyjnej wykonujesz serię elementów zgodnie z kartą pracy. To nie jest jeszcze planowanie strategii firmy, tylko codzienna organizacja zasobów ludzkich, maszyn, materiałów i czasu pracy. Moim zdaniem najłatwiej zapamiętać to tak: im krótszy czas i im bliżej stanowiska pracy, tym bardziej mówimy o planie bieżącym. W dobrych praktykach produkcyjnych i magazynowych takie planowanie powinno być zgodne z harmonogramem zmiany, normami wydajności, priorytetami zleceń oraz zasadami BHP. Dzięki temu brygadzista, lider zmiany lub kierownik magazynu może szybko reagować na opóźnienia, braki materiałowe, awarie sprzętu czy nagłe zamówienia klienta. To właśnie codzienne sterowanie procesem, niby proste, ale bez niego cały plan wyższego poziomu szybko się rozjeżdża.
W tym pytaniu łatwo pomylić poziomy planowania, bo wszystkie odpowiedzi brzmią trochę zarządczo. Plan taktyczny dotyczy zwykle średniego okresu i przekłada ogólne cele przedsiębiorstwa na konkretne działania działów, na przykład ustalenie organizacji pracy magazynu na kwartał, dobór liczby zmian, wdrożenie nowej metody kompletacji albo przygotowanie zasobów do sezonu sprzedażowego. To jest ważne, ale nie opisuje sytuacji, w której pracownik dostaje zadanie tylko na kilka godzin w ramach jednej zmiany. Taki zakres jest zbyt krótki i zbyt szczegółowy jak na plan taktyczny. Plan finansowy też nie pasuje, bo jego głównym celem jest zarządzanie pieniędzmi: budżetem, kosztami pracy, kosztami transportu, amortyzacją sprzętu, zakupami materiałów czy prognozą przychodów. Owszem, polecenia dla pracowników wpływają na koszty, ale samo wydanie dyspozycji roboczej nie jest planem finansowym. Plan strategiczny ma jeszcze szerszy horyzont, często kilkuletni, i dotyczy kierunku rozwoju firmy, inwestycji, rynku, technologii albo modelu obsługi klienta. Typowy błąd polega na tym, że ktoś kojarzy każde planowanie z czymś strategicznym, bo brzmi poważnie. W praktyce zarządzania produkcją i logistyką trzeba patrzeć na skalę czasu oraz poziom szczegółowości. Polecenie na kilka godzin pracy, w trakcie zmiany, to klasyczne planowanie bieżące, czyli operacyjne sterowanie realizacją zadań. Z mojego doświadczenia to właśnie ten poziom najczęściej decyduje, czy zmiana pójdzie płynnie, czy zrobi się chaos przy stanowiskach.