W strukturze numeracji stosowanej w Systemie GS1, numer SSCC składa się z:
A. wyróżnika do zastosowań indywidualnych, prefiksu organizacji krajowej, numeru firmy, numeru miejsca w firmie, cyfry kontrolnej.
B. wyróżnika opakowania, prefiksu organizacji krajowej, numeru firmy, numeru jednostki logistycznej, cyfry kontrolnej.
C. wyróżnika do zastosowań indywidualnych, prefiksu organizacji krajowej, numeru firmy, numeru jednostki logistycznej, cyfry kontrolnej.
D. wyróżnika do zastosowań indywidualnych, prefiksu organizacji krajowej, numeru firmy, numeru opakowania, cyfry kontrolnej.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2014 (arkusz A.30-X-14.05).
Numer SSCC, czyli Serial Shipping Container Code, służy do jednoznacznej identyfikacji jednostki logistycznej w systemie GS1. Dlatego poprawny skład to: wyróżnik do zastosowań indywidualnych, prefiks organizacji krajowej, numer firmy, numer jednostki logistycznej oraz cyfra kontrolna. W praktyce chodzi o to, żeby każda paleta, kontener, pojemnik transportowy albo inna jednostka wysyłkowa miała swój unikalny numer w całym łańcuchu dostaw. Moim zdaniem to jeden z bardziej praktycznych identyfikatorów GS1, bo realnie pomaga w magazynie, transporcie i przy awizacji dostaw. SSCC jest zwykle kodowany w etykiecie logistycznej GS1, często w kodzie kreskowym GS1-128. Dzięki temu system WMS, ERP albo operator logistyczny może szybko zeskanować jednostkę, sprawdzić jej zawartość, trasę, dokumenty wysyłkowe i status przyjęcia. Wyróżnik do zastosowań indywidualnych pozwala firmie rozszerzyć pulę numerów, prefiks i numer firmy wiążą kod z właścicielem numeracji GS1, numer jednostki logistycznej nadaje unikalność konkretnej palecie lub przesyłce, a cyfra kontrolna zabezpiecza przed prostymi błędami odczytu. Dobra praktyka jest taka, że numer SSCC nie powinien być ponownie używany zbyt szybko, żeby nie mieszać historii wysyłek w systemach informatycznych.
W numerze SSCC łatwo pomylić pojęcia, bo w standardach GS1 występuje kilka podobnie brzmiących identyfikatorów. Najważniejsze jest jednak to, że SSCC identyfikuje jednostkę logistyczną, a nie lokalizację, miejsce w firmie ani sam typ opakowania. Jeżeli w odpowiedzi pojawia się numer miejsca w firmie, to jest to skojarzenie bardziej z identyfikacją lokalizacji, czyli np. z numerem GLN. GLN służy do oznaczania firmy, magazynu, rampy, punktu dostawy albo innego miejsca biznesowego. SSCC ma inne zadanie: śledzi konkretną jednostkę wysyłkową, np. paletę z towarem jadącą do odbiorcy. Podobnie numer opakowania nie jest właściwym elementem SSCC, bo opakowania handlowe i zbiorcze identyfikuje się zwykle innymi strukturami, np. GTIN. Częsty błąd polega na tym, że ktoś widzi paletę lub karton i od razu myśli o opakowaniu, a w GS1 trzeba rozróżniać opakowanie jako produkt od jednostki logistycznej jako obiektu przemieszczanego w łańcuchu dostaw. Wyróżnik opakowania też nie pasuje do SSCC, bo taki element kojarzy się raczej ze strukturami numerów towarowych, gdzie rozróżnia się poziomy opakowań. W SSCC występuje wyróżnik do zastosowań indywidualnych, który zwiększa możliwości numerowania po stronie firmy. Z mojego doświadczenia najprościej zapamiętać to tak: SSCC odpowiada na pytanie, którą dokładnie jednostkę logistyczną właśnie skanuję, a nie gdzie ona leży, jakim jest opakowaniem, albo jaki produkt zawiera. To rozróżnienie jest bardzo ważne przy pracy z etykietami GS1, systemami WMS, awizacją dostaw i elektroniczną wymianą danych EDI.