Oblicz wielkość partii produkcyjnej na podstawie przedstawionego wzoru, jeżeli czas od pobrania materiałów do zakończenia produkcji (\( t_{pz} \)) wynosi 27 minut, czas jednostkowy wytwarzania wyrobu (\( t_j \)) wynosi 0,9 godziny, a wskaźnik (\( q \)) 0,05.
\[ n = \frac{t_{pz}}{q \times t_j} \, [\text{szt.}] \]
A. 2 sztuki.
B. 27 sztuk.
C. 30 sztuk.
D. 10 sztuk.
Wielkość partii produkcyjnej oblicza się na podstawie wzoru n = tpz / (q * tj). W tym przypadku, czas od pobrania materiałów do zakończenia produkcji (tpz) wynosi 27 minut, co przelicza się na 0,45 godziny (27 minut / 60 minut). Czas jednostkowy wytwarzania wyrobu (tj) wynosi 0,9 godziny, a wskaźnik (q) to 0,05. Podstawiając te wartości do wzoru, otrzymujemy: n = 0,45 / (0,05 * 0,9) = 10 sztuk. Taki sposób obliczeń jest zgodny z dobrymi praktykami w zarządzaniu produkcją, gdzie kluczowe jest optymalne planowanie wielkości partii, aby zminimalizować koszty i czas produkcji. W przemyśle, stosowanie tego rodzaju wzorów pozwala na lepsze dostosowanie produkcji do popytu oraz zwiększa efektywność operacyjną. Wiedza na temat obliczania wielkości partii jest istotna dla logistyków i menedżerów produkcji, umożliwiając podejmowanie lepszych decyzji strategicznych.
Odpowiedzi, które wskazują na inne wartości niż 10 sztuk, opierają się na błędnych założeniach dotyczących obliczeń lub nieprawidłowym zastosowaniu wzoru. Może to wynikać z mylnego przeliczenia czasu tpz z minut na godziny, które jest kluczowe dla uzyskania poprawnego wyniku. Na przykład, przeliczenie 27 minut na godziny powinno dawać wynik 0,45 godziny, a nie wartości, które mogą być uzyskiwane przez pomyłkę w jednostkach. Ponadto, błędy w rozumieniu wskaźnika (q) mogą prowadzić do niewłaściwego ocenia sposobu, w jaki wpływa on na analizę wydajności produkcji. Wskaźnik (q) jest istotnym czynnikiem, który skalibruje czas jednostkowy i może być źródłem nieporozumień, jeśli nie jest odpowiednio zrozumiany. Przykłady, takie jak błędne założenie, że większa ilość wyrobów może być wytworzona w krótszym czasie, wskazują na typowe pułapki w myśleniu przy obliczeniach produkcyjnych. Kluczowym aspektem w obliczeniach produkcyjnych jest zrozumienie, że zmiany w jednym z parametrów, takich jak czas jednostkowy lub wskaźnik, mają bezpośredni wpływ na wielkość partii, co powinno być brane pod uwagę przy planowaniu produkcji.