Dokumentem zawierającym datę rozpoczęcia i zakończenia produkcji, w którym określa się, który wyrób gotowy oraz w jakiej ilości będzie produkowany, jest
A. rozchód wewnętrzny.
B. przyjęcie wyrobu.
C. struktura materiałowa wyrobu.
D. zlecenie produkcyjne.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2020 (arkusz AU.22-SG-20.06).
W tym pytaniu chodzi o dokument planistyczno-wykonawczy, czyli zlecenie produkcyjne. To właśnie ono określa, jaki wyrób gotowy ma zostać wykonany, w jakiej ilości oraz w jakim terminie ma się rozpocząć i zakończyć produkcja. W praktyce takie zlecenie jest podstawą do uruchomienia procesu w hali produkcyjnej, pobrania materiałów z magazynu, rezerwacji zasobów oraz późniejszego rozliczenia wykonanej partii. Moim zdaniem to jeden z ważniejszych dokumentów łączących magazyn z produkcją, bo bez niego łatwo byłoby pomieszać, co jest tylko planem, a co faktycznie ma być wykonywane. W systemach ERP lub MRP zlecenie produkcyjne często generuje zapotrzebowanie na surowce, półprodukty i komponenty zgodnie ze strukturą materiałową wyrobu. Dobra praktyka branżowa wymaga, aby zlecenie było jednoznaczne: miało numer, nazwę wyrobu, ilość, terminy, status realizacji i powiązanie z dokumentami magazynowymi, np. RW oraz przyjęciem wyrobu gotowego do magazynu.
W tym zagadnieniu łatwo pomylić dokumenty produkcyjne z dokumentami magazynowymi, bo one często występują obok siebie w tym samym procesie. Przyjęcie wyrobu nie uruchamia produkcji i nie służy do określania, co oraz ile ma zostać wyprodukowane. Taki dokument pojawia się raczej po zakończeniu procesu, gdy gotowy wyrób trafia z produkcji do magazynu wyrobów gotowych. Jest więc potwierdzeniem przyjęcia efektu pracy, a nie poleceniem jej wykonania. Struktura materiałowa wyrobu, często nazywana BOM, opisuje z czego wyrób się składa: jakie komponenty, surowce i półprodukty są potrzebne oraz w jakich ilościach. To bardzo ważna informacja dla planowania materiałowego, ale sama struktura nie zawiera decyzji o uruchomieniu konkretnej partii w konkretnym terminie. Rozchód wewnętrzny dotyczy natomiast wydania materiałów z magazynu na potrzeby produkcji, na przykład blachy, śrub czy opakowań. Ten dokument pokazuje ruch zapasu, a nie harmonogram wykonania wyrobu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro dokument dotyczy produkcji, to uznaje się go za dokument planujący produkcję. W praktyce trzeba patrzeć na funkcję dokumentu: planuje, wydaje materiał, opisuje skład czy potwierdza przyjęcie. Datę rozpoczęcia i zakończenia, ilość oraz nazwę wyrobu gotowego określa zlecenie produkcyjne.