Kierowca przewożący towary niebezpieczne transportem drogowym powinien zastosować przepisy konwencji
W transporcie drogowym towarów niebezpiecznych stosuje się przepisy ADR, czyli europejskiej umowy dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych. To właśnie ADR określa, jak kierowca, przewoźnik, nadawca i odbiorca mają postępować z ładunkami stwarzającymi zagrożenie, np. paliwami, gazami technicznymi, substancjami żrącymi, toksycznymi albo materiałami łatwopalnymi. W praktyce oznacza to m.in. obowiązek prawidłowego oznakowania pojazdu tablicami barwy pomarańczowej, stosowania nalepek ostrzegawczych, posiadania dokumentu przewozowego ADR, instrukcji pisemnych dla kierowcy oraz odpowiedniego wyposażenia pojazdu. Kierowca musi też mieć ważne zaświadczenie ADR, jeżeli przewóz nie mieści się w zwolnieniach. Moim zdaniem to jedna z tych konwencji, które naprawdę trzeba kojarzyć od razu, bo w pracy transportowej pomylenie ADR z przepisami lotniczymi czy morskimi może narobić sporo kłopotów. Dobra praktyka branżowa jest taka: najpierw sprawdzamy numer UN, klasę zagrożenia i grupę pakowania, a dopiero potem dobieramy sposób przewozu, oznakowanie i wymagane dokumenty.
W tym pytaniu kluczowe jest słowo transport drogowy. Towary niebezpieczne mogą być przewożone różnymi gałęziami transportu, ale każda z nich ma własny zestaw przepisów i skrótów, które łatwo pomylić, zwłaszcza na początku nauki. DGR kojarzy się z dangerous goods, więc brzmi sensownie, ale w praktyce odnosi się głównie do przepisów IATA DGR stosowanych w transporcie lotniczym. Tam wymagania są bardzo restrykcyjne, bo przewóz odbywa się samolotem, w innych warunkach ciśnienia, temperatury i ograniczonej przestrzeni ładunkowej. To nie jest właściwa podstawa dla kierowcy ciężarówki na drodze. RID dotyczy kolejowego przewozu towarów niebezpiecznych, czyli wagonów, cystern kolejowych, dokumentacji kolejowej i zasad ruchu kolejowego. Z kolei IMDG Code, czasem zapisywany skrótowo jako IMDGC, jest kodeksem morskim, używanym przy przewozach statkami, kontenerami morskimi i w portach. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi ogólne hasło towary niebezpieczne i wybiera dowolny znany skrót. A tu trzeba dopasować przepisy do gałęzi transportu. Dla samochodu ciężarowego, cysterny drogowej albo busa przewożącego materiały niebezpieczne podstawą jest ADR. To z ADR wynikają wymagania dotyczące oznakowania pojazdu, dokumentu przewozowego, wyposażenia ochronnego, szkolenia kierowcy oraz zasad postępowania w razie awarii czy wycieku.