Kwalifikacja: TLO.03 - Wykonywanie obsługi technicznej płatowca i jego instalacji oraz zespołu napędowego statków powietrznych

Wybór aluminium, magnezu lub niklu jako materiału stosowanego w przemyśle lotniczym może wydawać się na pierwszy rzut oka logiczny, jednak każdy z tych metali ma swoje ograniczenia w kontekście zastosowań, które tytan może zrealizować z większym powodzeniem. Aluminium, chociaż jest lekkie i powszechnie używane w lotnictwie, ma mniejsze właściwości wytrzymałościowe w porównaniu do tytanu, co oznacza, że w niektórych zastosowaniach wymagałoby zastosowania większej ilości materiału, co zwiększa masę konstrukcji. Magnez, z kolei, mimo że jest najlżejszym metalem konstrukcyjnym, jest znacznie mniej odporny na korozję i ma niższą temperaturę topnienia, co ogranicza jego użyteczność w ekstremalnych warunkach, jakie występują w przemyśle lotniczym. Nikiel, choć ma swoje unikalne właściwości i jest często stosowany w stopach metali, nie ma takich właściwości mechanicznych jak tytan i nie jest wykorzystywany jako materiał konstrukcyjny w lotnictwie. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że każdy lekki metal nadaje się do zastosowań lotniczych, podczas gdy w rzeczywistości kluczowe są nie tylko właściwości masy, ale także wytrzymałość, odporność na korozję oraz stabilność w wysokich temperaturach, które definiują skuteczność materiału w ekstremalnych warunkach eksploatacyjnych.