Przed malowaniem korpusów maszyn ich powierzchni nie należy
A. natłuszczać.
B. matować.
C. odtłuszczać.
D. szpachlować.
Przed malowaniem korpusów maszyn powierzchni nie należy natłuszczać, bo tłuszcz działa jak warstwa rozdzielająca między metalem a powłoką malarską. Farba ma się związać z podłożem mechanicznie i chemicznie, a olej, smar czy nawet tłuste ślady po palcach mocno to utrudniają. W praktyce kończy się to słabą przyczepnością, łuszczeniem, pęcherzami, zaciekami albo tak zwanymi rybimi oczkami na lakierze. Moim zdaniem to jeden z tych błędów, które na początku wyglądają niewinnie, a potem cała robota jest do poprawki. Dobra praktyka warsztatowa jest odwrotna: powierzchnię należy oczyścić, odtłuścić, czasem zmatowić, usunąć korozję i luźne stare powłoki, a ubytki wyrównać odpowiednią szpachlówką. Takie podejście jest zgodne z zasadami przygotowania podłoża opisanymi m.in. w normach PN-EN ISO 12944 oraz PN-EN ISO 8501, 8502 i 8503, które dotyczą ochrony antykorozyjnej, czystości i chropowatości powierzchni. Korpus maszyny po malowaniu ma nie tylko ładnie wyglądać, ale też być zabezpieczony przed korozją, wilgocią, chłodziwem, olejem technologicznym i zabrudzeniami. Dlatego natłuszczanie zostawia się do konserwacji elementów ruchomych czy powierzchni roboczych wymagających smarowania, a nie do powierzchni przeznaczonej pod farbę.
W przygotowaniu korpusów maszyn do malowania łatwo pomylić czynności ochronne ze smarowaniem, bo w mechanice często mówi się, że olej zabezpiecza metal przed korozją. To prawda, ale tylko w innym kontekście. Jeżeli powierzchnia ma być pomalowana, warstwa tłuszczu jest zanieczyszczeniem, a nie zabezpieczeniem. Farba, podkład antykorozyjny albo lakier przemysłowy potrzebują czystego i odpowiednio przygotowanego podłoża. Matowienie jest normalną czynnością technologiczną, ponieważ zwiększa przyczepność powłoki przez uzyskanie drobnej chropowatości. Odtłuszczanie też jest konieczne, bo usuwa oleje, smary, emulsje obróbkowe, pył i ślady dłoni. Bez tego nawet najlepsza farba może nie trzymać się metalu jak trzeba. Szpachlowanie również nie jest samo w sobie błędem, jeśli wykonuje się je wtedy, gdy trzeba wyrównać wżery, rysy albo nierówności odlewu, oczywiście z użyciem szpachli dobranej do metalu i późniejszym przeszlifowaniem. Typowy błąd myślowy polega na uznaniu, że skoro smar chroni elementy maszyny w eksploatacji, to przed malowaniem też pomoże. W rzeczywistości jest dokładnie odwrotnie. Tłuszcz obniża zwilżalność powierzchni, powoduje kratery, odspojenia i pęcherze, a pod powłoką może rozwijać się korozja podpowłokowa. W dobrych warsztatach trzyma się zasady: najpierw oczyszczenie mechaniczne, potem odtłuszczenie, kontrola powierzchni, ewentualne szpachlowanie i dopiero system malarski zgodny z kartą techniczną farby oraz zasadami PN-EN ISO 12944. To prosta kolejność, ale bardzo ważna.