Proces cyjanowania to inaczej proces
A. węgloazotowania.
Dobrze. Podczas cyjanowania warstwa wierzchnia stali nasyca się jednocześnie węglem i azotem, więc jest to węgloazotowanie.
B. metalizowania dyfuzyjnego.
Źle. Metalizowanie dyfuzyjne wprowadza do powierzchni metale, na przykład aluminium lub chrom, a nie węgiel z azotem.
C. chromowania.
Źle. Chromowanie to nasycanie lub pokrywanie powierzchni chromem, a nie węglem i azotem.
D. nawęglania proszkowego.
Źle. Nawęglanie proszkowe wprowadza do stali tylko węgiel, i to z proszku, a nie z kąpieli cyjankowej.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2025 (arkusz MG.44-SG-25.01).
Cyjanowanie to obróbka cieplno-chemiczna, w której stal nagrzewa się w roztopionych solach zawierających cyjanki, na przykład cyjanek sodu. Z kąpieli dyfundują do powierzchni jednocześnie węgiel i azot, dlatego proces nazywa się też węgloazotowaniem. Po hartowaniu warstwa wierzchnia jest twarda i odporna na ścieranie, a rdzeń zachowuje ciągliwość.
Węgloazotowanie prowadzi się też w atmosferze gazowej, co jest bezpieczniejsze, bo cyjanki są silnie trujące. Proces stosuje się do drobnych części, takich jak kółka zębate, sworznie i elementy narzędzi. W porównaniu z nawęglaniem przebiega w niższej temperaturze i daje mniejsze odkształcenia. Węgloazotowanie daje warstwę cieńszą niż nawęglanie, ale twardszą i bardziej odporną na ścieranie.
Węgloazotowanie prowadzi się też w atmosferze gazowej, co jest bezpieczniejsze, bo cyjanki są silnie trujące. Proces stosuje się do drobnych części, takich jak kółka zębate, sworznie i elementy narzędzi. W porównaniu z nawęglaniem przebiega w niższej temperaturze i daje mniejsze odkształcenia. Węgloazotowanie daje warstwę cieńszą niż nawęglanie, ale twardszą i bardziej odporną na ścieranie.
Wszystkie odpowiedzi to sposoby zmiany warstwy wierzchniej, ale różnią się pierwiastkiem, który wprowadza się do stali.
Chromowanie, galwaniczne albo dyfuzyjne, daje warstwę bogatą w chrom. Służy ochronie przed korozją i ścieraniem, ale z cyjankami nie ma nic wspólnego.
Nawęglanie proszkowe wprowadza do stali wyłącznie węgiel z mieszaniny węgla drzewnego i aktywatorów. Brakuje tu drugiego pierwiastka, czyli azotu.
Metalizowanie dyfuzyjne to ogólna nazwa nasycania powierzchni metalami, na przykład aluminiowanie czy chromowanie dyfuzyjne.
Nazwa cyjanowanie pochodzi od grupy cyjankowej CN, zawierającej węgiel i azot. Oba te pierwiastki dyfundują do stali, stąd druga nazwa: węgloazotowanie.
Odróżnienie tych procesów ułatwia pytanie, jaki pierwiastek dyfunduje do stali. W nawęglaniu jest to węgiel, w azotowaniu azot, w chromowaniu dyfuzyjnym chrom, a w cyjanowaniu jednocześnie węgiel i azot.
Chromowanie, galwaniczne albo dyfuzyjne, daje warstwę bogatą w chrom. Służy ochronie przed korozją i ścieraniem, ale z cyjankami nie ma nic wspólnego.
Nawęglanie proszkowe wprowadza do stali wyłącznie węgiel z mieszaniny węgla drzewnego i aktywatorów. Brakuje tu drugiego pierwiastka, czyli azotu.
Metalizowanie dyfuzyjne to ogólna nazwa nasycania powierzchni metalami, na przykład aluminiowanie czy chromowanie dyfuzyjne.
Nazwa cyjanowanie pochodzi od grupy cyjankowej CN, zawierającej węgiel i azot. Oba te pierwiastki dyfundują do stali, stąd druga nazwa: węgloazotowanie.
Odróżnienie tych procesów ułatwia pytanie, jaki pierwiastek dyfunduje do stali. W nawęglaniu jest to węgiel, w azotowaniu azot, w chromowaniu dyfuzyjnym chrom, a w cyjanowaniu jednocześnie węgiel i azot.