Jeśli długość toczenia wynosi \( l \), dobieg \( l_1 \) wybieg \( l_2 \), posuw \( f \), prędkość obrotowa \( n \), szybkość skrawania \( v \), ilość przejść \( i \), to czas główny \( t_g \) wyraża się wzorem

Wzór \( t_g = \frac{l + l_1 + l_2}{f n} i \) jest dokładnie tym, czego uczą na zajęciach z podstaw obróbki skrawaniem i co znajdziesz w podręcznikach takich jak Tablice Technologiczne czy dokumentacjach CNC. Ten wzór pozwala policzyć czas główny toczenia, uwzględniając realną długość przejazdu narzędzia (czyli sumę długości toczenia, dobiegu i wybiegu – to jest bardzo życiowe, bo w praktyce ciężko to pominąć!). Posuw i prędkość obrotowa wałka są brane bezpośrednio, bo właśnie one fizycznie określają, jak szybko narzędzie przesuwa się względem materiału. Wzór zawiera też ilość przejść i, bo przecież często musimy wykonać kilka przejazdów dla uzyskania odpowiedniego wymiaru lub jakości. Z mojego doświadczenia wynika, że sporo osób próbuje upraszczać ten wzór, a potem okazuje się, że czas maszyny jest niedoszacowany – a to już potrafi narobić kłopotów przy planowaniu produkcji. Generalnie, jeśli będziesz się trzymał tego podejścia, unikniesz typowych błędów przy kalkulacji czasu obróbki. Polecam też przeliczyć sobie parę różnych zleceń tym wzorem, bo wtedy szybko wyłapiesz, jak konkretne parametry – np. większy wybieg przy toczeniu wzdłużnym – wpływają na całość czasu pracy. Można powiedzieć, że to taki chleb powszedni w programowaniu tokarek i wycenie zadań w warsztacie."