Karta limitu zużycia materiałów pełni funkcję
A. ewidencyjną i obliczeniową.
Źle. Ewidencja jest jedną z funkcji, ale karta limitowa nie służy do obliczeń, tylko do kontroli pobrań.
B. planistyczną i ewidencyjną.
Dobrze. Karta limitu ustala z góry dopuszczalną ilość materiału i rejestruje kolejne pobrania, więc planuje i ewidencjonuje.
C. odbiorczą i wartościową.
Źle. Karta limitowa nie służy do odbioru wyrobów ani wyceny, chociaż zawiera ceny pobranych materiałów.
D. normalizacyjną i planistyczną.
Źle. Normy zużycia ustala się wcześniej w dokumentacji technologicznej, karta limitowa je tylko przenosi.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2025 (arkusz MG.44-SG-25.01).
Karta limitu zużycia materiałów, zwana kartą limitową, określa z góry, ile materiału może pobrać wydział lub stanowisko na dane zlecenie w określonym okresie. Limit oblicza się z norm zużycia i planu produkcji, dlatego karta pełni funkcję planistyczną. Każde pobranie materiału wpisuje się na karcie, a magazyn pilnuje, by suma pobrań nie przekroczyła limitu, co jest funkcją ewidencyjną.
Karta zastępuje wiele pojedynczych dowodów Rw, upraszcza obieg dokumentów i ułatwia kontrolę zużycia. Przekroczenie limitu wymaga osobnego dokumentu i uzasadnienia, na przykład wystąpienia braków, co pozwala szybko wykryć marnotrawstwo materiału. Na koniec okresu kartę rozlicza się w księgowości.
Karta zastępuje wiele pojedynczych dowodów Rw, upraszcza obieg dokumentów i ułatwia kontrolę zużycia. Przekroczenie limitu wymaga osobnego dokumentu i uzasadnienia, na przykład wystąpienia braków, co pozwala szybko wykryć marnotrawstwo materiału. Na koniec okresu kartę rozlicza się w księgowości.
Odpowiedzi łączą w pary różne funkcje dokumentów, a rozstrzyga to, co karta limitowa robi przed pobraniem i w trakcie pobrań.
Funkcja odbiorcza i wartościowa pasuje do dokumentów przyjęcia wyrobów i ich wyceny. Karta limitowa nie służy do odbioru produkcji.
Para ewidencyjna i obliczeniowa jest połowicznie słuszna: karta ewiduje pobrania, ale jej celem nie są obliczenia, tylko kontrola zgodności z limitem ustalonym z góry.
Funkcja normalizacyjna oznaczałaby ustalanie norm zużycia. Tymczasem normy powstają w dziale technologicznym, a karta tylko korzysta z nich do wyznaczenia limitu.
Karta limitowa planuje dopuszczalną ilość materiału i rejestruje jego pobrania, dlatego pełni funkcję planistyczną i ewidencyjną.
Karta limitowa przydaje się szczególnie przy materiałach pobieranych często i w małych ilościach, na przykład elektrodach czy materiałach pomocniczych, bo zastępuje wiele pojedynczych dokumentów rozchodu.
Funkcja odbiorcza i wartościowa pasuje do dokumentów przyjęcia wyrobów i ich wyceny. Karta limitowa nie służy do odbioru produkcji.
Para ewidencyjna i obliczeniowa jest połowicznie słuszna: karta ewiduje pobrania, ale jej celem nie są obliczenia, tylko kontrola zgodności z limitem ustalonym z góry.
Funkcja normalizacyjna oznaczałaby ustalanie norm zużycia. Tymczasem normy powstają w dziale technologicznym, a karta tylko korzysta z nich do wyznaczenia limitu.
Karta limitowa planuje dopuszczalną ilość materiału i rejestruje jego pobrania, dlatego pełni funkcję planistyczną i ewidencyjną.
Karta limitowa przydaje się szczególnie przy materiałach pobieranych często i w małych ilościach, na przykład elektrodach czy materiałach pomocniczych, bo zastępuje wiele pojedynczych dokumentów rozchodu.