Podczas analizy procesu wykonania przekładni ślimakowych stwierdzono następujące zdolności produkcyjne poszczególnych stanowisk roboczych (patrz tabela). Ograniczenie dla tego procesu stanowią stanowiska
| stanowiska tokarskie | 248 szt./tydzień |
| stanowiska frezarskie | 176 szt./tydzień |
| stanowiska do malowania | 117 szt./tydzień |
| stanowiska montażowe | 134 szt./tydzień |
| stanowiska kontrolne | 258 szt./tydzień |
| stanowiska testowe | 186 szt./tydzień |
Odpowiedź "malarskie" jest poprawna, ponieważ stanowiska malarskie mają najniższą zdolność produkcyjną w analizowanym procesie, wynoszącą jedynie 117 sztuk na tydzień. W praktyce oznacza to, że te stanowiska stanowią wąskie gardło w całym procesie produkcyjnym, co wpływa na całkowitą wydajność produkcji przekładni ślimakowych. W branży produkcyjnej istotne jest identyfikowanie i eliminowanie wąskich gardeł, aby optymalizować przepływ pracy. Zgodnie z dobrą praktyką lean manufacturing, organizacje powinny dążyć do maksymalizacji wydajności w każdym etapie produkcji. W tym kontekście, możliwe rozwiązania obejmują zwiększenie liczby stanowisk malarskich, automatyzację procesu malowania lub wykorzystanie bardziej efektywnych technologii, które mogłyby zwiększyć zdolności produkcyjne. Regularne monitorowanie i analiza zdolności produkcyjnych pozwala na wczesne wykrywanie problemów oraz poprawę efektywności, co jest kluczowe dla długoterminowego sukcesu w konkurencyjnym środowisku rynkowym.
Wybór odpowiedzi dotyczących stanowisk frezarskich, tokarskich, czy kontrolnych jest nieuzasadniony, ponieważ nie uwzględnia kluczowego aspektu analizy zdolności produkcyjnych. Przykładowo, stanowiska frezarskie oraz tokarskie są zwykle projektowane z uwzględnieniem większej wydajności, co oznacza, że ich zdolności produkcyjne są wyższe niż w przypadku stanowisk malarskich. W branży produkcyjnej, typowe podejście do analizy wydajności opiera się na identyfikacji najsłabszego ogniwa w procesie, a to w tym przypadku są właśnie stanowiska malarskie. Ponadto, wybór stanowisk kontrolnych jako wąskiego gardła jest mylący. Stanowiska te, chociaż istotne dla zapewnienia jakości, zazwyczaj nie ograniczają samodzielnie zdolności produkcyjnej, ale raczej funkcjonują jako zabezpieczenie przed wprowadzeniem wadliwych produktów do obiegu. W procesach produkcyjnych kluczowe jest zrozumienie, że ograniczenia mogą wynikać z różnych czynników, takich jak technologie, dostępność zasobów, czy umiejętności pracowników. Dlatego, zamiast skupiać się na jednostkowych stanowiskach, należy ocenić cały proces w kontekście jego efektywności i płynności. Właściwe podejście to analiza całego systemu produkcyjnego w celu identyfikacji obszarów wymagających poprawy, co prowadzi do lepszej optymalizacji procesów i zwiększenia ogólnej wydajności produkcji.