Podczas analizy procesu wykonania przekładni ślimakowych stwierdzono następujące zdolności produkcyjne poszczególnych stanowisk roboczych (patrz tabela):
Ograniczeniem dla tego procesu są stanowiska
| Stanowiska tokarskie | 248 szt./tydzień |
| Stanowiska frezarskie | 176 szt./tydzień |
| Stanowiska do malowania | 117 szt./tydzień |
| Stanowiska montażowe | 134 szt./tydzień |
| Stanowiska kontrolne | 258 szt./tydzień |
| Stanowiska testowe | 186 szt./tydzień |
Odpowiedź "malarskie" jest prawidłowa, ponieważ w procesie produkcyjnym kluczowe znaczenie mają stanowiska o najmniejszej zdolności produkcyjnej. W analizowanej sytuacji stanowiska malarskie, osiągające zdolność produkcyjną na poziomie 117 sztuk na tydzień, są ograniczeniem dla całego procesu. Oznacza to, że nawet jeśli inne stanowiska, takie jak frezarskie czy tokarskie, mogą produkować znacznie więcej, cała produkcja zostanie zablokowana przez wąskie gardło w malarni. W praktyce oznacza to, że zarządzanie linią produkcyjną powinno koncentrować się na optymalizacji tych stanowisk, aby zwiększyć ich zdolność poprzez np. wprowadzenie dodatkowych zmian roboczych, zastosowanie bardziej wydajnych technologii malarskich lub usprawnienie logistyki dostarczania komponentów. Znajomość analizy zdolności produkcyjnych oraz identyfikacja wąskich gardeł to kluczowe elementy w lean manufacturing, które pozwalają na eliminację strat i maksymalizację wydajności produkcji.
Wybór odpowiedzi, która nie identyfikuje stanowisk o najmniejszej zdolności produkcyjnej, prowadzi do błędnych wniosków na temat zarządzania procesem produkcyjnym. Stanowiska kontrolne, frezarskie czy tokarskie, mimo że mogą mieć swoje ograniczenia, nie są wąskim gardłem w analizowanej sytuacji. Stanowiska kontrolne odpowiadają za zapewnienie jakości produktu, a ich wydajność jest ważna, ale nie wpływa na całkowitą liczbę wyprodukowanych sztuk w danym okresie. Stanowiska frezarskie i tokarskie mogą dysponować znacznie wyższymi zdolnościami produkcyjnymi niż malarskie, co oznacza, że mogą produkować więcej komponentów w krótszym czasie. Typowym błędem w analizie procesów produkcyjnych jest skupienie się na pojedynczych stanowiskach, ignorując ich interakcje w całym procesie. Właściwe podejście powinno uwzględniać identyfikację tzw. 'bottleneck', czyli wąskiego gardła, które ogranicza całkowitą wydajność produkcji. Niezrozumienie tej zasady prowadzi do nieefektywnego rozwoju i zarządzania procesami, co w dłuższej perspektywie skutkuje nieoptymalnym wykorzystaniem zasobów i potencjalnymi stratami finansowymi.