Wartość 120 Ω wynika z zasad budowy magistrali komunikacyjnych typu CAN/ISOBUS. Na ilustracji widoczna jest typowa linia danych z kilkoma sterownikami ECU wpiętymi równolegle oraz rezystorami terminującymi na obu końcach przewodu. Standard CAN (ISO 11898) oraz ISOBUS (ISO 11783) zakłada stosowanie dwóch rezystorów terminujących po 120 Ω każdy, montowanych na fizycznych końcach magistrali. Te rezystory są połączone równolegle względem siebie, więc ich zastępcza rezystancja mierzona między liniami CAN-H i CAN-L powinna wynosić około 60 Ω. Natomiast pojedynczy rezystor, taki jak oznaczony na rysunku literą R, musi mieć wartość 120 Ω, żeby po dodaniu drugiego końcowego rezystora uzyskać poprawne dopasowanie falowe. Chodzi o to, żeby linia miała odpowiednią impedancję charakterystyczną, co ogranicza odbicia sygnału, zakłócenia i błędy ramek. W praktyce, przy diagnostyce maszyn rolniczych, mierząc rezystancję na złączu diagnostycznym przy wyłączonym zasilaniu, spodziewamy się ok. 60 Ω – co pośrednio potwierdza, że na końcach siedzą dwa rezystory 120 Ω. Jeżeli multimetr pokaże 120 Ω, to zwykle znaczy, że aktywny jest tylko jeden rezystor terminujący, a drugi jest odłączony albo uszkodzony. Z mojego doświadczenia to jedna z pierwszych rzeczy, które warto sprawdzić przy problemach z komunikacją ECU na magistrali ISOBUS czy CAN w ciągniku lub kombajnie.
Na rysunku pokazana jest typowa magistrala danych CAN/ISOBUS z kilkoma sterownikami ECU wpiętymi równolegle i rezystorami na końcach przewodu. Kluczem do poprawnej odpowiedzi jest zrozumienie, czym jest rezystor terminujący i jaką powinien mieć wartość zgodnie z normą. Standard ISO 11898 dla CAN oraz ISO 11783 dla ISOBUS definiują impedancję charakterystyczną przewodu magistrali na poziomie około 120 Ω. Żeby dopasować linię transmisyjną i uniknąć odbić sygnału, na obu fizycznych końcach magistrali montuje się rezystory terminujące o wartości 120 Ω każdy. Są one połączone równolegle między przewodami CAN-H i CAN-L. Dlatego całkowita rezystancja mierzona multimetrem na złączu diagnostycznym (przy wyłączonym zasilaniu) wynosi około 60 Ω. Typowym błędem jest mylenie tej wartości 60 Ω z wartością pojedynczego rezystora. Ktoś widzi w dokumentacji pomiar 60 Ω na złączu i myśli, że właśnie tyle ma mieć rezystancja R. Tymczasem to jest wynik dwóch równoległych 120 Ω, a nie wartość jednego elementu. Odpowiedź 0 Ω sugerowałaby zwarcie linii lub całkowity brak rezystancji – taki stan w praktyce oznacza poważną usterkę instalacji, a nie prawidłową konfigurację. Z kolei 240 Ω wynika niekiedy z błędnego rozumowania, że skoro są dwa końce magistrali, to trzeba je „dodać”, zamiast policzyć połączenie równoległe. W efekcie pojawia się wartość dwa razy większa, która kompletnie nie pasuje ani do impedancji przewodu, ani do wymagań standardu. W poprawnie zaprojektowanych układach komunikacji w maszynach rolniczych zawsze stosuje się dwa rezystory 120 Ω na końcach sieci, a wszelkie inne wartości traktuje się jako odstępstwo od dobrych praktyk instalacyjnych i potencjalne źródło błędów komunikacji między ECU.