Kwalifikacja: ROL.08 - Eksploatacja systemów mechatronicznych w rolnictwie

Na ilustracji bardzo łatwo pomylić poszczególne elementy systemu rolnictwa precyzyjnego, szczególnie gdy wszystko jest połączone strzałkami z ciągnikiem. Wiele osób intuicyjnie wskazuje antenę GNSS na dachu lub jakąś skrzynkę sterującą jako terminal, bo kojarzy im się, że „tam jest elektronika”. Tymczasem w terminologii stosowanej w standardzie ISOBUS i ogólnie w systemach automatycznego prowadzenia terminalem nazywamy urządzenie z ekranem, na którym operator widzi interfejs graficzny i ma możliwość wprowadzania ustawień. To jest właśnie element oznaczony cyfrą 2 – wygląda jak monitor lub tablet pokładowy z przyciskami funkcyjnymi. Antena satelitarna oznaczona cyfrą 1 pełni zupełnie inną rolę: odbiera sygnały GNSS (GPS, GLONASS, GALILEO) i ewentualnie korekty RTK, EGNOS czy inne sygnały różnicowe. Jest to tylko „oko” systemu, a nie panel sterujący. Z kolei skrzynki elektroniczne podobne do tych z numerem 3 lub 4 to zazwyczaj sterowniki, kontrolery sekcji, moduły hydrauliczne albo jednostki ECU odpowiedzialne za przetwarzanie sygnałów i sterowanie zaworami, silnikami krokowymi, dozownikami itd. One zazwyczaj nie mają ekranu i nie służą do bezpośredniej obsługi przez operatora, tylko pracują w tle. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie „głównego mózgu” systemu z terminalem. W wielu nowoczesnych zestawach faktycznie sterownik wykonuje obliczenia, ale interfejsem użytkownika pozostaje zawsze ekran w kabinie. Dlatego przy rozpoznawaniu na schematach warto patrzeć na kształt i funkcję: terminal to zawsze wyświetlacz z przyciskami, antena to zwykle kopułka na dachu, a sterowniki to prostokątne puszki montowane na ramie lub w okolicy agregatu. Zrozumienie tego podziału jest ważne przy diagnostyce, konfiguracji ISOBUS oraz przy planowaniu modernizacji systemu prowadzenia czy doposażenia maszyny w nowe funkcje.