Wybór styków 5 i 6 jako portu komunikacyjnego jest zgodny z opisem złącza typu Deutsch pokazanym w dokumentacji. W tabeli obok ilustracji widać wyraźnie, że pin 5 ma funkcję „RS-232 RX”, a pin 6 „RS-232 TX”. To klasyczne oznaczenia linii odbioru (Receive) i nadawania (Transmit) w standardzie RS‑232, czyli właśnie interfejsu komunikacyjnego służącego do wymiany danych między terminalem a innym urządzeniem, np. komputerem serwisowym, modemem, modułem GPS czy sterownikiem maszyny. W praktyce, gdy podłączasz się do takiego terminala diagnostycznie, to zawsze szukasz pary RX/TX oraz masy. Tu producent jasno wydzielił te funkcje na pinach 5 i 6, co jest zgodne z dobrą praktyką – linie komunikacyjne są rozdzielone od zasilania (piny 1, 2, 11, 12) i od magistrali CAN (piny 3 – CAN High oraz 10 – CAN Low). Dzięki temu zmniejsza się ryzyko przypadkowego zwarcia lub podania zasilania na wejście sygnałowe. Moim zdaniem znajomość takich rozkładów pinów to podstawa w serwisie nowoczesnych maszyn rolniczych – pozwala szybko podłączyć konwerter USB–RS‑232, ustawić parametry transmisji w programie diagnostycznym i bez kombinowania odczytać logi, błędy lub przeprowadzić aktualizację oprogramowania terminala. W realnej pracy w gospodarstwie czy serwisie często nie ma czasu na szukanie po omacku, więc kojarzenie, że komunikacja RS‑232 w tym typie złącza siedzi właśnie na 5 i 6, bardzo ułatwia życie i ogranicza ryzyko uszkodzeń elektroniki przez błędne podłączenie.
W tym typie złącza Deutsch producent bardzo wyraźnie rozdziela funkcje zasilania, masy, magistrali CAN oraz portu komunikacyjnego RS‑232. Jeżeli ktoś wybiera inne piny niż 5 i 6 jako styki portu komunikacyjnego, to najczęściej wynika to z mylenia pojęcia „komunikacja” z ogólnym „podłączeniem” urządzenia. Piny 1, 2, 11 i 12 są przeznaczone dla zasilania: wejście i wyjście V (+) oraz wejście V (–). To są linie mocy, a nie linie danych. Podanie na nie sygnału z interfejsu RS‑232 nie ma sensu elektrycznie, a odwrotnie – podanie napięcia zasilania na interfejs komunikacyjny mogłoby skończyć się uszkodzeniem portu w komputerze serwisowym lub w terminalu. Z kolei piny 3 i 10 opisane są jako CAN High i CAN Low. Magistrala CAN to zupełnie inny standard komunikacji niż RS‑232, pracujący różnicowo, z innym poziomem napięć i inną strukturą ramek. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro CAN też służy do komunikacji, to traktuje się te piny jako ogólny „port komunikacyjny”. W praktyce CAN obsługuje sieć sterowników i narzędzi (np. w standardzie ISOBUS), a RS‑232 realizuje raczej połączenie punkt‑punkt, głównie do konfiguracji, diagnostyki albo prostych modułów zewnętrznych. W odpowiedziach pojawia się też pin 7 oznaczony jako „masa”. Samo wybranie masy jako jednego z pinów portu komunikacyjnego jest częściowo logiczne, bo każda transmisja potrzebuje odniesienia, ale masa bez pary RX/TX nie tworzy pełnego interfejsu. Dlatego kombinacje typu 1 i 7 czy 4 i 12 są nielogiczne z punktu widzenia schematu: mieszają zasilanie, masę i wejście zewnętrznego przełącznika z funkcją transmisji danych. Dobra praktyka serwisowa jest taka, żeby zawsze korzystać z dokumentacji producenta, szukać konkretnych oznaczeń RX, TX, CAN H, CAN L i nie zakładać, że „jakoś to będzie”, bo w elektronice maszyn rolniczych taka improwizacja zwykle kończy się kosztowną naprawą. Rozpoznawanie, że tylko piny 5 (RS‑232 RX) i 6 (RS‑232 TX) tworzą właściwy port komunikacyjny, jest kluczowe do poprawnego podłączania urządzeń diagnostycznych i modułów dodatkowych.
