Kwalifikacja: ROL.08 - Eksploatacja systemów mechatronicznych w rolnictwie

Na ekranie nie jest pokazany ani tryb po okręgu, ani zwykła prosta A‑B, ani też śledzenie ostatniego przejazdu. To dość częste nieporozumienie, bo wiele wyświetlaczy różnych producentów wygląda podobnie i łatwo zasugerować się samym kształtem pola albo ikonami. W trybie prosta A‑B linia prowadzenia jest matematycznie prostą – wyznaczamy punkt A, potem punkt B w linii prostej i wszystkie kolejne przejazdy są idealnie równoległe, bez jakichkolwiek łuków. Na obrazie widać jednak wyraźnie zakrzywioną, czerwoną trajektorię, która zmienia kierunek, co jednoznacznie wskazuje, że system odtwarza zapisaną krzywą, a nie prostą. Tryb po okręgu stosuje się raczej przy polach o kolistym kształcie albo przy nawadnianiu deszczowniami obrotowymi; interfejs zwykle pokazuje wtedy koncentryczne łuki lub segmenty okręgu, a ciągnik porusza się po torze o stałym promieniu. Tu tego nie ma – krzywa nie ma stałego promienia, tylko łagodnie się wygina, jak granica nieregularnej działki. Z kolei funkcja „ostatni przejazd” polega na tym, że terminal prowadzi maszynę dokładnie po śladzie poprzedniego przejazdu, nałożonym jeden do jednego. Wtedy widzielibyśmy zduplikowaną linię, często w minimalnej odległości od poprzedniej, lub wyraźne nawiązanie do śladu kół. Na zrzucie widać natomiast typowy układ dla prowadzenia równoległego: jedna aktywna krzywa linia referencyjna i równoległe do niej linie sąsiednie poza aktualnym pasem roboczym. Dobra praktyka w pracy z GNSS jest taka, żeby dobrać właściwy tryb jeszcze przed rozpoczęciem zabiegu: prosta A‑B na długich, regularnych polach, krzywa A‑B na działkach powykręcanych, a „ostatni przejazd” raczej do powtórnych zabiegów po dokładnie tej samej ścieżce, np. przy uprawach rzędowych. Błędny wybór trybu może prowadzić do nakładek, omijaków i problemów z późniejszym wykorzystaniem map aplikacyjnych oraz danych dokumentacyjnych.