Kwalifikacja: ROL.08 - Eksploatacja systemów mechatronicznych w rolnictwie
Kategorie: Aplikacja nawozów i środków ochrony roślin
Podczas których prac z użyciem systemów rolnictwa precyzyjnego jest najczęściej wykorzystywana mapa zasobności gleby?
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Mapa zasobności gleby jest kluczowym narzędziem właśnie przy nawożeniu mineralnym, bo pokazuje przestrzenne zróżnicowanie zawartości składników pokarmowych w profilu glebowym, najczęściej fosforu, potasu, magnezu, a czasem też mikroelementów i pH. W rolnictwie precyzyjnym taka mapa jest podstawą do tworzenia map aplikacyjnych dla rozsiewaczy nawozów z funkcją zmiennego dawkowania (VRA – Variable Rate Application). Dzięki temu dawka nawozu nie jest ustawiana „na sztywno” dla całego pola, tylko komputer pokładowy steruje rozsiewaczem na podstawie pozycji z GPS oraz właśnie mapy zasobności. W praktyce wygląda to tak, że wcześniej pobiera się próby glebowe w siatce (np. co 3–5 ha), wyniki z laboratorium są przetwarzane w programie GIS, a następnie tworzy się mapę aplikacyjną w formacie zgodnym z terminalem (często ISOBUS). Na tej podstawie rozsiewacz sam zmienia otwarcie zasuw, prędkość talerzy lub dozowanie na sekcje. Standardem dobrej praktyki jest, żeby przy planowaniu nawożenia fosforem i potasem zawsze opierać się na aktualnej mapie zasobności, bo wtedy można wyrównywać poziom składników w glebie, unikać przenawożenia i oszczędzać nawozy tam, gdzie zasobność jest już wysoka. Moim zdaniem to jest właśnie sedno rolnictwa precyzyjnego: nie lać nawozu „na oko”, tylko na podstawie twardych danych z mapy i analizy chemicznej gleby.