Numerami programowalnych przycisków na tej dźwigni wielofunkcyjnej są właśnie 2 i 4. Na rysunku widać, że te pozycje opisane są symbolami funkcji F1/F8 lub podobnymi oznaczeniami konfigurowalnymi, a nie stałymi ikonami konkretnych podzespołów. W praktyce oznacza to, że operator może w terminalu ciągnika lub w menu konfiguracyjnym przypisać do nich wybrane funkcje, np. podnoszenie/opuszczanie narzędzia ISOBUS, włączanie automatycznego prowadzenia, zmianę pamięci obrotów silnika czy sterowanie sekcjami opryskiwacza. W nowoczesnych układach sterowania przyciski programowalne są kluczowe dla ergonomii – pozwalają mieć najczęściej używane funkcje „pod palcem”, bez odrywania ręki od dźwigni. Moim zdaniem to jedna z ważniejszych rzeczy przy ustawianiu stanowiska pracy operatora: dobrze przemyśleć, co przypisać do przycisków 2 i 4, żeby ograniczyć liczbę sięgnięć do terminala. Producenci, zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, zwykle wyraźnie rozróżniają przyciski stałe (np. podnośnik, WOM) od programowalnych właśnie przez takie ponumerowanie i inne oznaczenia graficzne. W systemach ISOBUS czy w zaawansowanych joystickach hydraulicznych zasada jest podobna – przyciski programowalne są specjalnie oznaczone i dają się przypisać do funkcji narzędzia albo funkcji automatyki pola, co w bezpośredni sposób wpływa na komfort i wydajność pracy operatora.
Na rysunku tej dźwigni wielofunkcyjnej każda cyferka wskazuje inny element sterujący i nie wszystkie z nich mogą być dowolnie konfigurowane. Przyciski programowalne to takie, którym użytkownik może przypisać różne funkcje z poziomu terminala lub menu ustawień, natomiast pozostałe przyciski mają funkcje stałe, powiązane na stałe z określonym układem maszyny, np. hydrauliką podnośnika, WOM, tempomatem jazdy czy aktywacją automatycznego prowadzenia. Jeżeli ktoś wybiera numery 7 i 9, 10 i 12 albo 11 i 13, to zwykle wynika to z kierowania się samym położeniem przycisków albo skojarzeniem z ich graficznymi symbolami, a nie z faktycznym opisem producenta. W rzeczywistości te numery oznaczają przyciski o zdefiniowanym przeznaczeniu, które z punktu widzenia bezpieczeństwa i standardów konstrukcyjnych nie powinny być dowolnie zmieniane przez operatora. Producenci maszyn rolniczych trzymają się tu określonych zasad: funkcje kluczowe dla bezpieczeństwa i podstawowej obsługi układu jezdnego oraz hydrauliki mają swoje jednoznaczne, nieprogramowalne przyciski, żeby uniknąć pomyłek w stresie lub przy pracy w nocy. Programowalne są zwykle 1–2 przyciski w ergonomicznie wybranym miejscu, wyraźnie oznaczone innym symbolem lub parą funkcji F1/F2, tak jak widać to przy numerach 2 i 4 na schemacie. Typowym błędem jest patrzenie tylko na numerację lub zakładanie, że przyciski „bardziej centralne” muszą być programowalne, co tutaj po prostu nie ma pokrycia w dokumentacji. Dlatego ważne jest czytanie instrukcji i rozpoznawanie, które elementy dźwigni mają funkcję stałą, a które można przypisać według własnych potrzeb.