Kwalifikacja: ROL.08 - Eksploatacja systemów mechatronicznych w rolnictwie

Na rysunku widać wnętrze elewatora ziarna w kombajnie i element pomiarowy zamontowany tak, aby rejestrował strumień masy przemieszczających się ziaren. Łatwo tu pomylić różne rodzaje czujników, bo wszystkie pracują w podobnym miejscu maszyny i są schowane pod osłonami. W praktyce czujnik wilgotności zboża ma zupełnie inną konstrukcję: to zwykle mała komora pomiarowa, do której pobierana jest próbka ziarna, a analiza odbywa się metodą pojemnościową lub mikrofalową. Taki moduł bywa umieszczony przy ślimaku czyszczącym albo przy wyładunku, a nie na ścianie elewatora, po której "ślizga" się strumień ziarna. Równie mylące bywa kojarzenie tego elementu z analizą uszkodzeń ziarna czy zanieczyszczeń. Ocena uszkodzeń mechanicznych, pęknięć czy obtłuczeń wymaga w praktyce analizy jakościowej, często optycznej, a nie tylko pomiaru siły nacisku ziarna na powierzchnię. Systemy do analizy zanieczyszczeń też opierają się raczej na separacji i ewentualnych kamerach lub czujnikach optycznych, a nie na jednym czujniku tensometrycznym w elewatorze. Typowym błędem myślowym jest założenie, że skoro coś mierzy w okolicy ziarna, to na pewno sprawdza jego jakość, wilgotność albo czystość. W rolnictwie precyzyjnym często rozdziela się jednak funkcje: czujnik plonu mierzy wyłącznie ilość (przepływ masowy), oddzielne moduły zajmują się wilgotnością, a jakość ziarna najczęściej i tak weryfikuje się później w laboratorium lub w przykombajnowych próbkach. Warto zapamiętać, że charakterystyczny czujnik przy ścianie elewatora, współpracujący z systemem mapowania plonu, służy właśnie do pomiaru wydajności zbioru, a nie do szczegółowej oceny parametrów jakościowych ziarna.