Kwalifikacja: ROL.08 - Eksploatacja systemów mechatronicznych w rolnictwie

Rolnictwo precyzyjne przy zbiorze roślin często kojarzy się głównie z nawozami i środkami ochrony roślin, ale to trochę mylące uproszczenie. W fazie zbioru roślin kluczową rolę odgrywają kombajny i inne maszyny zbierające oraz ich współpraca z ciągnikami i środkami transportu. Systemy GNSS, automatyczne prowadzenie, mapowanie plonu czy synchronizacja z przyczepami wpływają bezpośrednio na organizację i efektywność pracy, a pośrednio na ekonomię całego gospodarstwa. Można mieć wrażenie, że skoro mówimy o „precyzyjnym” rolnictwie, to automatycznie chodzi o mniejsze zużycie nawozów mineralnych albo środków ochrony roślin. Tyle że ich dawkowanie jest optymalizowane głównie na etapie siewu, nawożenia i oprysków – tam wchodzą do gry systemy zmiennego dawkowania, mapy aplikacyjne czy czujniki roślin. Podczas zbioru nawozów ani ŚOR już nie stosujemy, więc ich zużycia ta technologia w tym momencie po prostu nie zmienia. Drugi typowy skrót myślowy to przekonanie, że rolnictwo precyzyjne musi zwiększać wydajność pracy agregatów ciągnikowych w sensie hektarów na godzinę. Rzeczywiście, często obserwuje się lepsze wykorzystanie czasu pracy i mniej przestojów, ale główny, pewny i mierzalny efekt to obniżka kosztów eksploatacji na jednostkę wykonanej pracy, a nie zawsze spektakularny wzrost wydajności powierzchniowej. Dobre praktyki mówią jasno: celem systemów precyzyjnych przy zbiorze jest ograniczenie zbędnych przejazdów, nakładek, strat plonu i zużycia paliwa oraz części, a więc poprawa ekonomiki i niezawodności pracy. Z tego punktu widzenia poprawną odpowiedzią jest zmniejszenie kosztów eksploatacji agregatów ciągnikowych, a nie bezpośrednie oszczędności nawozów, środków ochrony roślin czy gwarantowane zwiększenie wydajności w hektarach na godzinę.