Kwalifikacja: ROL.08 - Eksploatacja systemów mechatronicznych w rolnictwie

W tym zadaniu łatwo dać się złapać na pierwsze lepsze wartości, które „mniej więcej pasują”, ale w konfiguracji systemu prowadzenia GPS liczy się pełna zgodność wszystkich parametrów. Na zrzucie ekranu terminal pokazuje cztery kluczowe liczby: przesunięcie anteny wzdłuż 1,75 m, odstęp tylnego punktu dołączania 1,35 m, rozstaw osi 3,20 m oraz wysokość anteny 3,95 m. To jest komplet, który musi jednocześnie zgadzać się z jedną kolumną w tabeli. Jeśli wybierzemy wariant, gdzie np. różni się tylko rozstaw kół (3,30 lub 3,35 zamiast 3,20), to system będzie traktował ciągnik jak fizycznie inny pojazd – zmieni się promień skrętu, a co za tym idzie obliczanie pozycji narzędzia przy nawrotach. Podobnie drobna rozbieżność w wysokości anteny o 0,1–0,15 m to niby niewiele, ale przy kompensacji przechyłów i nachyleń stoku algorytm GNSS bazuje właśnie na tej wysokości. Typowy błąd myślowy polega tu na patrzeniu tylko na jeden parametr, np. odległość anteny od osi tylnej, i ignorowaniu pozostałych. W rzeczywistej kalibracji tak się nie da – wszystkie wymiary muszą odpowiadać jednemu konkretnemu ciągnikowi. Dlatego odpowiedzi I, II i IV odpadają, bo każda z nich ma choć jedną wartość niezgodną z tym, co widać na ekranie terminala. W praktyce przy pracy w polu taka „mała” rozbieżność skończyłaby się przesunięciem ścieżek przejazdu, niedokładnym prowadzeniem narzędzia i gorszą jakością pracy całego systemu automatycznego prowadzenia.