Wchłanianie przez środek osuszający wilgoci i oleju ze sprężonego powietrza to proces osuszania
A. adsorpcyjnego.
B. przez oziębianie.
C. przez ogrzewanie.
D. absorpcyjnego.
W tym pytaniu chodzi o osuszanie absorpcyjne, czyli takie, w którym środek osuszający dosłownie wchłania wilgoć, a często także zanieczyszczenia olejowe ze sprężonego powietrza. To ważne rozróżnienie: absorpcja zachodzi w objętości materiału lub cieczy pochłaniającej, a nie tylko na jej powierzchni. W praktyce może to być np. wkład z substancją higroskopijną, która wiąże parę wodną i pomaga poprawić jakość powietrza zasilającego siłowniki, zawory, wyspy zaworowe czy narzędzia pneumatyczne. Moim zdaniem to jedno z tych pytań, gdzie trzeba dobrze znać słowa, bo adsorpcja i absorpcja brzmią prawie tak samo. W instalacjach pneumatycznych dobre osuszanie jest bardzo istotne: woda powoduje korozję przewodów, zacinanie zaworów, wypłukiwanie smaru i zimą może nawet zamarzać w przewodach. Zgodnie z dobrą praktyką branżową jakość sprężonego powietrza dobiera się do odbiornika, często odnosząc się do klas czystości wg ISO 8573-1, gdzie osobno ocenia się zawartość cząstek stałych, wody i oleju. Dlatego osuszacz absorpcyjny traktuje się jako element przygotowania powietrza, obok filtrów, reduktorów ciśnienia i odolejaczy.
Jeśli wskazana została metoda przez ogrzewanie, przez oziębianie albo adsorpcyjna, to najpewniej pomyliły się różne sposoby uzdatniania sprężonego powietrza. Samo ogrzewanie nie jest typowym procesem usuwania wilgoci przez środek osuszający. Podgrzanie powietrza może zmienić jego wilgotność względną i oddalić punkt rosy, ale nie oznacza automatycznie, że woda została z instalacji usunięta. Para wodna nadal może być obecna i po ochłodzeniu przewodów znowu się wykropli. W pneumatyce to dość zdradliwe, bo układ na początku działa, a potem pojawia się woda w zaworach i robi się problem. Osuszanie przez oziębianie działa inaczej: powietrze schładza się, para wodna kondensuje, a skropliny są odprowadzane separatorem. To zasada osuszaczy ziębniczych, bardzo popularnych w sprężarkowniach, ale tam kluczowe jest skraplanie wody, a nie wchłanianie jej przez substancję osuszającą. Adsorpcja też jest blisko tematu, bo w osuszaczach adsorpcyjnych wilgoć zatrzymuje się na powierzchni porowatego materiału, na przykład żelu krzemionkowego, tlenku glinu czy sit molekularnych. Tutaj jednak treść mówi o wchłanianiu wilgoci i oleju przez środek osuszający, czyli o absorpcji. Typowy błąd myślowy polega na tym, że każde użycie wkładu osuszającego wrzuca się automatycznie do adsorpcji. A technicznie różnica jest konkretna: adsorpcja to powierzchnia, absorpcja to pochłanianie w głąb lub w objętości medium. W eksploatacji instalacji sprężonego powietrza ma to znaczenie przy doborze osuszacza, filtracji oleju, obsłudze wkładów i utrzymaniu wymaganej klasy czystości powietrza wg ISO 8573-1.