Pamięć EPROM (ang. Erasable Programmable Read-Only Memory) to typ pamięci cyfrowej realizowanej w formie układu scalonego, którą można
Pamięć EPROM, czyli Erasable Programmable Read-Only Memory, to dosyć ciekawy typ pamięci. Charakteryzuje się tym, że można w niej skasować dane przy użyciu promieniowania ultrafioletowego. To znaczy, że jak chcemy pozbyć się zapisanych informacji, to wystawiamy chip EPROM na odpowiednie źródło UV i tak to działa. Takie pamięci są bardzo przydatne w sytuacjach, gdzie trzeba często programować i kasować, na przykład w prototypach układów elektronicznych oraz podczas testowania. Osobiście uważam, że EPROM to dobry wybór w elektronice użytkowej i w systemach wbudowanych, bo rzeczywiście lubimy mieć elastyczność w programowaniu. Ważne jest też to, że po zakończonym programowaniu i kasowaniu, dane zostają w pamięci, aż do momentu, kiedy ponownie je skasujemy. To sprawia, że EPROM jest świetnym rozwiązaniem dla systemów, które muszą mieć stabilne dane.
Odpowiedzi, które mówią o programowaniu i kasowaniu elektrycznym oraz utracie danych po wyłączeniu zasilania, są w kontekście pamięci EPROM nietrafione. Pamięć EPROM nie traci danych po odłączeniu prądu; jest to pamięć nieulotna. To znaczy, że dane się w niej trzymają, nawet jak wyłączymy zasilanie, co jest mega ważne w wielu aplikacjach. Poza tym, EPROM programuje się tylko przy użyciu promieniowania UV, a nie elektrycznie, jak w przypadku pamięci EEPROM, która z kolei pozwala na kasowanie i programowanie elektryczne. A odpowiedź, która mówi, że EPROM to tylko odczyt, jest też myląca, bo EPROM można zaprogramować przed użyciem, więc ma znacznie większe możliwości. Wydaje mi się, że te błędne myśli mogą wynikać z braku znajomości różnic między różnymi typami pamięci i z problemów ze zrozumieniem, jak dokładnie działają te mechanizmy. Znajomość tych różnic jest naprawdę ważna, jeśli chcemy dobrze stosować technologię pamięci w projektowaniu systemów elektronicznych.